Onder de geduldigen
Allah noemt Dhul-Kifl samen met Ismail en Idris: “allen behoorden tot de geduldigen.” Hij liet hen als rechtschapenen in Zijn barmhartigheid toe, en rekent hem elders tot de voortreffelijken.
Toon de verzen (3)
وَإِسْمَٰعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ كُلٌّۭ مِّنَ ٱلصَّٰبِرِينَ ﴿٨٥﴾
En gedenk Ismaël en Edris en Dhu'lkefl. Zij waren allen geduldige menschen.
وَأَدْخَلْنَٰهُمْ فِى رَحْمَتِنَآ ۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿٨٦﴾
Daarom leidden wij hen in onze genade; want zij waren rechtvaardigen.
وَٱذْكُرْ إِسْمَٰعِيلَ وَٱلْيَسَعَ وَذَا ٱلْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّۭ مِّنَ ٱلْأَخْيَارِ ﴿٤٨﴾
En gedenk Israël, en Elisha en Dhoe'lkefl: want deze allen waren goede menschen.