ஒரு முஸ்லிம் குளிப்பாட்டப்பட்டு, எளிய வெள்ளைத் துணியில் (கஃபன்) சுற்றப்பட்டு, சமூகத்தால் ஜனாஸாத் தொழுகை தொழப்பட்டு, முடிந்தவரை விரைவாக, மக்காவை நோக்கி, எளிய குழியில் அடக்கம் செய்யப்படுகிறார். முஸ்லிம்கள் எரிப்பதில்லை.
ஜனாஸாத் தொழுகை, ருகூஉ, ஸுஜூத் இன்றி நின்ற நிலையில் தொழப்பட்டு, இறந்தவரை மன்னிக்குமாறு இறைவனிடம் வேண்டப்படுகிறது. துக்கப்படுபவர்கள் பொறுமையாக இருக்கவும், ‘நாம் இறைவனுக்கே உரியவர்கள்; அவனிடமே திரும்புவோம்’ என்று கூறவும், குடும்பத்துக்கு ஆதரவளிக்கவும் ஊக்குவிக்கப்படுகின்றனர். மூன்று நாட்கள் குடும்பத்தினர் சந்திக்கப்பட்டு உணவளிக்கப்படுகின்றனர்.
எளிய இறுதிச் சடங்குகளையும் குழிகளையும், செல்வக் காட்சியின்றி, இஸ்லாம் போதிக்கிறது. ஒப்பாரி வைப்பதும் முகத்தில் அடித்துக்கொள்வதும் ஊக்கமளிக்கப்படுவதில்லை; ஆனால் தம் மகனின் மரணத்தில் நபி ﷺ அவர்கள் அழுததைப் போல அழுவது இயல்பானது. இறந்தவருக்கு அவர் பெயரில் வழங்கப்படும் தர்மம், பிரார்த்தனைகள், நல்ல பிள்ளை ஆகியவற்றால் பயன் கிடைக்கும் என்று முஸ்லிம்கள் நம்புகின்றனர்.
ٱلَّذِينَ إِذَآ أَصَٰبَتْهُم مُّصِيبَةٌۭ قَالُوٓا۟ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ ﴿١٥٦﴾
(பொறுமை உடையோராகிய) அவர்களுக்குத் துன்பம் ஏற்படும் போது, 'நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்;, நிச்சயமாக நாம் அவனிடமே திரும்பிச் செல்வோம்' என்று கூறுவார்கள்.
كُلُّ نَفْسٍۢ ذَآئِقَةُ ٱلْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ ٱلْقِيَٰمَةِ ۖ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ ٱلنَّارِ وَأُدْخِلَ ٱلْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا مَتَٰعُ ٱلْغُرُورِ ﴿١٨٥﴾
ஒவ்வோர் ஆத்மாவும் மரணத்தைச் சுகித்தே ஆகவேண்டும்; அன்றியும் - இறுதித் தீர்ப்பு நாளில் தான், உங்க(ள் செய்கைக)ளுக்குரிய பிரதி பலன்கள் முழுமையாகக் கொடுக்கப்படும்;. எனவே எவர் (நரக) நெருப்பிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டுச் சுவர்க்கத்தில் பிரவேசிக்குமாறு செய்யப்படுகிறாரோ. அவர் நிச்சயமாக வெற்றியடைந்து விட்டார்;. இவ்வுலக வாழ்க்கை மயக்கத்தை அளிக்கவல்ல (அற்ப இன்பப்) பொருளேயன்றி வேறில்லை.
The authentic hadith behind this answer, from Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim and the Sunan with the grade of the scholars of hadith. Open a reference to read it in the hadith library of this site.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا قُرَيْشٌ ـ هُوَ ابْنُ حَيَّانَ ـ عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى أَبِي سَيْفٍ الْقَيْنِ ـ وَكَانَ ظِئْرًا لإِبْرَاهِيمَ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِبْرَاهِيمَ فَقَبَّلَهُ وَشَمَّهُ، ثُمَّ دَخَلْنَا عَلَيْهِ بَعْدَ ذَلِكَ، وَإِبْرَاهِيمُ يَجُودُ بِنَفْسِهِ، فَجَعَلَتْ عَيْنَا رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَذْرِفَانِ. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ وَأَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ " يَا ابْنَ عَوْفٍ إِنَّهَا رَحْمَةٌ ". ثُمَّ أَتْبَعَهَا بِأُخْرَى فَقَالَ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْعَيْنَ تَدْمَعُ، وَالْقَلْبَ يَحْزَنُ، وَلاَ نَقُولُ إِلاَّ مَا يَرْضَى رَبُّنَا، وَإِنَّا بِفِرَاقِكَ يَا إِبْرَاهِيمُ لَمَحْزُونُونَ ". رَوَاهُ مُوسَى عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ، - يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ - وَابْنُ حُجْرٍ قَالُوا حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - هُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ - عَنِ الْعَلاَءِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا مَاتَ الإِنْسَانُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلاَّ مِنْ ثَلاَثَةٍ إِلاَّ مِنْ صَدَقَةٍ جَارِيَةٍ أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ أَوْ وَلَدٍ صَالِحٍ يَدْعُو لَهُ " .
இந்தப் பதில் பெரும்பான்மை ஸுன்னீ புரிதலைப் பின்பற்றுகிறது; பொதுவான கற்றலுக்கே, ஃபத்வா அல்ல. முஸ்லிம்கள் மாறுபடும் இடத்தில் பதில் அதைக் கூறும். உங்களுக்கென்று ஒரு கேள்வி உள்ளதா? எங்களுக்கு எழுதுங்கள்.
This page is translated with machine assistance and may contain mistakes. The English and Arabic versions are our reference. About our sources
