அல்லாஹ் என்பது இறைவனுக்கான அரபிப் பெயர்; எல்லாவற்றையும் படைத்த ஒரே படைப்பாளன். அவன் இப்ராஹீம், மூஸா, ஈஸா ஆகியோரின் இறைவனிலிருந்து வேறுபட்ட இறைவன் அல்லன். அரபி பேசும் கிறிஸ்தவர்களும் யூதர்களும் கூட இறைவனுக்கு அல்லாஹ் என்ற சொல்லையே பயன்படுத்துகின்றனர்.
இஸ்லாத்தில் இறைவன் ஒருவன்; என்றும் உள்ளவன்; எல்லாம் அறிந்தவன்; எல்லாம் வல்லவன். அவன் பிறக்கவில்லை, பெறவுமில்லை; அவனைப் போன்றது எதுவுமில்லை. அவன் மிகுந்த கருணையாளனும் கூட: குர்ஆனின் 114 அத்தியாயங்களில் ஒன்றைத் தவிர மற்ற எல்லாம் ‘அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமான அல்லாஹ்வின் பெயரால்’ என்ற சொற்களுடன் தொடங்குகின்றன.
முஸ்லிம்கள் இறைவனை அருளாளன், மன்னிப்பவன், நீதியாளன், ஞானமுடையோன், அன்புடையோன் போன்ற அவனது அழகிய திருப்பெயர்கள் மூலம் அறிகின்றனர். அவன் ஒருவருக்கு அவரது கழுத்து நரம்பை விட நெருக்கமானவன் என்றும், தன்னை அழைப்பவருக்குப் பதிலளிக்கிறான் என்றும் குர்ஆன் கூறுகிறது. முஸ்லிம்கள் அவனிடம் நேரடியாகப் பிரார்த்திக்கின்றனர்; ஒருவருக்கும் இறைவனுக்கும் இடையே எந்தப் புரோகிதரும் இல்லை.
قُلْ هُوَ ٱللَّهُ أَحَدٌ ﴿١﴾ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ ﴿٢﴾ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ ﴿٣﴾ وَلَمْ يَكُن لَّهُۥ كُفُوًا أَحَدٌۢ ﴿٤﴾
(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: அல்லாஹ் அவன் ஒருவனே. அல்லாஹ் (எவரிடத்தும்) தேவையற்றவன். அவன் (எவரையும்) பெறவுமில்லை (எவராலும்) பெறப்படவுமில்லை. அன்றியும், அவனுக்கு நிகராக எவரும் இல்லை.
وَلَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِۦ نَفْسُهُۥ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ ٱلْوَرِيدِ ﴿١٦﴾
மேலும் நிச்சயமாக நாம் மனிதனைப் படைத்தோம், அவன் மனம் அவனிடம் என்ன பேசுகிறது என்பதையும் நாம் அறிவோம்; அன்றியும், (அவன்) பிடரி(யிலுள்ள உயிர்) நரம்பை விட நாம் அவனுக்கு சமீபமாகவே இருக்கின்றோம்.
The authentic hadith behind this answer, from Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim and the Sunan with the grade of the scholars of hadith. Open a reference to read it in the hadith library of this site.
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي، وَأَنَا مَعَهُ إِذَا ذَكَرَنِي، فَإِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي، وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلأٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلأٍ خَيْرٍ مِنْهُمْ، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ بِشِبْرٍ تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا، وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ بَاعًا، وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً ".
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِقُتَيْبَةَ - قَالاَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا عِنْدَ ظَنِّ عَبْدِي بِي وَأَنَا مَعَهُ حِينَ يَذْكُرُنِي إِنْ ذَكَرَنِي فِي نَفْسِهِ ذَكَرْتُهُ فِي نَفْسِي وَإِنْ ذَكَرَنِي فِي مَلإٍ ذَكَرْتُهُ فِي مَلإٍ هُمْ خَيْرٌ مِنْهُمْ وَإِنْ تَقَرَّبَ مِنِّي شِبْرًا تَقَرَّبْتُ إِلَيْهِ ذِرَاعًا وَإِنْ تَقَرَّبَ إِلَىَّ ذِرَاعًا تَقَرَّبْتُ مِنْهُ بَاعًا وَإِنْ أَتَانِي يَمْشِي أَتَيْتُهُ هَرْوَلَةً " .
இந்தப் பதில் பெரும்பான்மை ஸுன்னீ புரிதலைப் பின்பற்றுகிறது; பொதுவான கற்றலுக்கே, ஃபத்வா அல்ல. முஸ்லிம்கள் மாறுபடும் இடத்தில் பதில் அதைக் கூறும். உங்களுக்கென்று ஒரு கேள்வி உள்ளதா? எங்களுக்கு எழுதுங்கள்.
This page is translated with machine assistance and may contain mistakes. The English and Arabic versions are our reference. About our sources
