Al-Haqqah сүресі

ٱلْحَآقَّةُ ﴿١﴾

Әл-Хаққа міндетті түрде болатын

مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿٢﴾

«Міндетті түрде болатын», деген не

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿٣﴾

Ей, Мұхаммед! Әрі «Міндетті түрде болатынның» не екенін саған не білдірді

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿٤﴾

Сәмұд және Ад елдері «Қариъаны» Қиямет күнін өтірік санады

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿٥﴾

Сөйтіп, Сәмүдтықтар «Тағиямен» шектен тыс қуатты нәрсемен жойылды

وَأَمَّا عَادٌۭ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍۢ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍۢ ﴿٦﴾

Ал, Адтықтар жойқын, аязды дауылмен жойылды

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍۢ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًۭا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍۢ ﴿٧﴾

Ол Аллаһ оны олардың үстіне жеті түн, сегіз күн жалғасты түрде соқтырып қойды. Сен ол елді іші кеуек кұрма ағаштарындай құлап жатқанын көресің

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍۢ ﴿٨﴾

Сен олардан қалған бірер нәрсені көресің бе

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿٩﴾

Фиръаун мен одан алдыңғылар да және асты үстіне төңкеріліп ойран болған елдер де әдейі біле тұра қате істеді

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةًۭ رَّابِيَةً ﴿١٠﴾

Олар Раббысының Елшісіне бойсұнбады да Ол Аллаһ оларды өте қатты ұстаумен тұтты

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿١١﴾

Ақиқатында, су тасыған кезде, Біз сендерді кемеге мінгіздік

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةًۭ وَتَعِيَهَآ أُذُنٌۭ وَٰعِيَةٌۭ ﴿١٢﴾

оны сендерге еске салу үшін әрі оны ұғатын құлақтардың ұғуы үшін істедік

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

Ал, қашан сүр бір рет үрілгенде

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةًۭ وَٰحِدَةًۭ ﴿١٤﴾

әрі жер мен таулар көтеріліп, бір соққымен күйретілген кезде

فَيَوْمَئِذٍۢ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾

міне, сол күні Уақиъа Қиямет басталады

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍۢ وَاهِيَةٌۭ ﴿١٦﴾

Сондай-ақ аспан сетінеп, сол күні ол әлсіз берік емес күйде болады

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍۢ ثَمَٰنِيَةٌۭ ﴿١٧﴾

Әрі Періштелер оның шеттерінде болады. Сол күні олардың үстінде Раббыңның аршын сегіз періште көтеріп тұрады

يَوْمَئِذٍۢ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌۭ ﴿١٨﴾

Сол күні сендер Аллаһтың алдына шығарыласыңдар, сендердегі ешбір құпия жасырын қалмайды

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ ﴿١٩﴾

Міне, сонда кімнің кітабы оң жағынан берілсе: «Мінеки, менің кітабымды оқыңдар

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿٢٠﴾

Анығында, мен осы Есебіме кездесетініме сенген едім», дейді

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿٢١﴾

Сөйтіп ол разы болатын өмірде

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿٢٢﴾

биік Жәннат бағында болады

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌۭ ﴿٢٣﴾

сондай жемістері төніп тұратын

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿٢٤﴾

Оларға: «Өткен күндерде істеген амалдарың себепті рахаттана жеңдер әрі ішіңдер», делінеді

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ ﴿٢٥﴾

Ал, кімнің кітабы сол жағынан берілсе, ол: «Еһ, әттең, маған кітабым берілмесе еді

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿٢٦﴾

Есебімнің не екенін білмесем еді

يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿٢٧﴾

Әттең, бұл өлімім бәрін бітіруші болғанда еді

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴿٢٨﴾

Мал-дүнием мені құтқармады

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ ﴿٢٩﴾

Менің билігім күш-қуатым жойылды», дейді

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾

Тозақ сақшыларына бұйырылады : «Оны ұстаңдар да бұғаулаңдар

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾

Кейін оны Жахимға салыңдар

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍۢ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًۭا فَٱسْلُكُوهُ ﴿٣٢﴾

Содан кейін оны денесін ұзындығы жетпіс шынтақ шынжырдан өткізіңдер

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٣٣﴾

Себебі ол ұлы Аллаһқа сенбеген еді

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿٣٤﴾

әрі кедей, жарлыларды тамақтандыруға үгіттемеген өзгелерді шақырмаған еді

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌۭ ﴿٣٥﴾

Бүгін мұнда оған бір жақын дос жоқ

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍۢ ﴿٣٦﴾

және сасық іріңнен басқа ешбір тамақ та жоқ

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ ﴿٣٧﴾

Оны біле тұра қателескендерден күнәһарлардан басқа ешкім жемейді

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٨﴾

Сендердің көріп тұрғандарыңмен ант етемін

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٩﴾

Әрі көрмей тұрғандарыңмен де

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿٤٠﴾

Ақиқатында, бұл Құран ардақты бір Елшінің Аллаһтан жеткізген сөзі

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾

Бұл ақынның сөзі емес. Сендер қандай аз сенесіңдер

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍۢ ۚ قَلِيلًۭا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾

Әрі ол бақсы-балгердің, сәуегейдің де сөзі емес. Сендер қандай аз еске аласыңдар

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾

Бұл әлемдердің Раббысынан түсірілген

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾

Егер де ол кейбір сөздерді Бізге таңса

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿٤٥﴾

онда оны оң қолынан ұстап алатын едік

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿٤٦﴾

кейін оның күре тамырын үзер едік

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ ﴿٤٧﴾

Сонда сендерден ешкім де оны тосып қала алмас еді

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌۭ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾

Әрі шын мәнінде, бүл Құран тақуалар Аллаһтың жазасынан қорқып, сақтанатындар үшін бір еске салу

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾

Және анығында, Біз сендердің араларыңда өтірікке шығаратындар бар екенін анық білеміз

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ ﴿٥٠﴾

Әрі күдіксіз, бүл күпірлік етушілер теріске шығарушылар үшін өкініш

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٥١﴾

Және күдіксіз, ол айқын ақиқат

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٥٢﴾

Ей, Мұхаммед! Ұлы Раббыңның есімін барлық кемшіліктен пәк деп дәріпте