Sureja Al-Ma'arij

سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿١﴾

Një kurreshtar ka pyetur për dënimin që do të ngjajë,

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿٢﴾

ndaj jobesimtarëve, - për të cilin dënim s’ka pengues,

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿٣﴾

(ai dënim është) prej Perëndisë, Zotit të shkallëve të larta (të mirësisë),

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿٤﴾

ngjiten (hipin) tek Ai engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili) në një ditë që zgjatë sa pesëdhjetë mijë vjet (sipas llogarisë së kohës sonë në Tokë),

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿٥﴾

andaj, bëhu i durueshëm, me durim të bukur.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿٦﴾

Ata, me të vërtetë, (dënimin) e mendojnë të largët (të pamundshëm),

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿٧﴾

kurse Ne, e dimë të afërt,

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿٨﴾

atë Ditë kur qielli do të bëhet si llom i vajit,

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿٩﴾

e malet do të bëhen si lesh (i shprishur) llojlloj ngjyrash;

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿١٠﴾

kur i afërmi nuk pyet asgjë për të afërmin,

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿١١﴾

e, njëri-tjetrin do ta shohin. Atëherë, fajtori, dëshiron të paguajë dënimin e asaj Dite me djemtë e vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿١٢﴾

me gruan e vet dhe vëllain e vet,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿١٣﴾

dhe me farefisin e tij të ngushtë,

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾

si dhe me të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës – vetëm për të shpëtuar.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١٥﴾

Jo, kurrsesi! Ai është zjarri,

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿١٦﴾

që duke e kapur për kokë,

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧﴾

e tërheq kah veti atë (njeri) që ia ka kthyer shpinën dhe i është shmangur të vërtetës!

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿١٨﴾

Dhe ka grumbulluar (pasuri) dhe ka depozituar (duke mos dhënë asgjë).

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾

Njeriu, me të vërtetë, është krijuar lakmus vetjak:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿٢٠﴾

kur e goditë e liga – dëshpërohet

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿٢١﴾

e kur t’i bie e mira – bëhet koprrac (nuk jep – refuzon),

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾

pos besimtarëve,

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿٢٣﴾

të cilët në lutjet e veta (namaz) janë të qëndrueshëm;

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿٢٤﴾

dhe që në pasurinë e tyre ka të caktuar një pjesë,

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿٢٥﴾

për lypësin dhe për të varfërin (që nuk e zgjatë dorën),

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٢٦﴾

dhe ata që besojnë Ditën e Kijametit

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿٢٧﴾

dhe ata që druajnë nga dënimi i Zotit të tyre, -

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿٢٨﴾

e, me të vërtetë, (askush) nuk është i sigurtë prej dënimit të Zotit të vet –

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿٢٩﴾

dhe ata që i ruajnë pjesët e turpshme të organizmit të vet,

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿٣٠﴾

përveç ndaj bashkëshorteve të tyre dhe ato që i kanë në pronësi – at, a me të vërtetë, nuk meritojnë qortim, -

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿٣١﴾

e kush kërkon jashtë këtyre caqeve, është kundërvajtës,

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿٣٢﴾

edhe ata që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë obligimet e tyre,

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿٣٣﴾

edhe ata që dëshminë e tyre e zbatojnë

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٣٤﴾

edhe ata të cilët e kryejnë namazin (në kohën) e rregullt,

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿٣٥﴾

ata në kopshtie të xhennetit do të nderohen.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿٣٦﴾

Përse jobesimtarët nxitojnë kah ti;

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿٣٧﴾

djathtas e majtas, tuba-tuba?!

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿٣٨﴾

E që çdonjëri prej tyre dëshiron të hyjë në xhennetin e dhuntive (pa merita)? –

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

Kurrsesi! Ne, me të vërtetë, i kemi krijuar ata, prej asaj që e dinë!

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿٤٠﴾

Dhe, Unë betohem me Zotin e lindjes dhe të perëndimit, që ne mundemi

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٤١﴾

t’i ndërrojmë ata me më të mirë prej tyre dhe Ne nuk jeni të penguar.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٤٢﴾

Andaj, lëri ti ata le të zbaviten me gjëra të kota dhe të luajnë përderisa të hasin në Ditën e tyre të caktuar,

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿٤٣﴾

Dita në të cilën dalin nga varrezat duke vrapuar, thuajse po nxitojnë te idolet e tyre,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿٤٤﴾

me sy të varur që i ka kapluar poshtërimi. Ajo është Dita që u është premtuar atyre!