Sureja Al-Waqi'ah

إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١﴾

Kur të ndodhë Ngjarja (Dita e Kijametit), -

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾

të ndodhurit e saj askush nuk do ta mohojë,

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾

e cila i ulë (të këqinjtë), i lartëson (të mirët),

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿٤﴾

kur Toka të dridhet fuqishëm,

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿٥﴾

dhe malet të derdhën copë-copë,

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿٦﴾

dhe shndërrohen në pluhur të shpërndarë,

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿٧﴾

kur ju njerëzit, do të ndaheni në tri grupe:

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿٨﴾

ata të lumturit – kush janë të lumturit?!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿٩﴾

dhe ata fatkëqinjtë – kush janë fatkëqinjtë?!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿١٠﴾

Ata që kanë prirë (në besim), do të prijnë (edhe në xhennet),

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾

ata janë të afërt

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾

në kopshtet e xhennetit e të kënaqësisë,

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

(e këta janë) shumë prej të parëve,

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٤﴾

e pak prej të mëvondshmëve, -

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿١٥﴾

në divanet e stolisura (me gurë të çmueshëm),

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿١٦﴾

të mbështetur në to dhe të kthyer njëri karshi tjetrit;

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾

do t’u sillen rreth tyre (për t’ju shërbyer) djelmoshat përherë të rinj,

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿١٨﴾

me kupa, ibrikë dhe shishe (pijesh) prej burimit rrjedhës,

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩﴾

prej të cilit nuk do t’u dhembë koka dhe nuk do t’u humbë mendja, -

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾

dhe pemë të cilat do t’i zgjedhin vetë,

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾

dhe mish të shpendëve çfarë ju ka ënda.

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿٢٢﴾

Në to (xhennete) ka edhe hyrie (të bukura) sy-mëdha,

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿٢٣﴾

të ngjashme margaritarit të ruajtur,

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾

shpërblim për atë që kanë punuar.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿٢٥﴾

Në ta nuk do të dëgjojnë biseda të kota as fjalë mëkatësh,

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿٢٦﴾

por vetëm fjalët (përshëndetjet): “Selam, selam!” (Paqë, paqë)!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٧﴾

E, ata të lumturit – kush janë të lumturit?!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿٢٨﴾

Do të gjenden në mes lotusve (lloj druri) pa gjemba,

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿٢٩﴾

dhe babanave të mbushura me frute

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿٣٠﴾

dhe në freskinë e gjerë,

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿٣١﴾

pranë ujit rrjedhës,

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿٣٢﴾

dhe mes pemëve të llojllojshme,

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿٣٣﴾

të cilat kurrë nuk sosen, as nuk janë të ndaluara (për t’i marrë),

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾

dhe në shtrojet e ngritura (bashkëshorte virtytesh të larta).

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿٣٥﴾

Ne i kemi krijuar ato në formë të re,

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿٣٦﴾

dhe i kemi bërë ato virxhëresha,

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿٣٧﴾

të dashura për bashkëshortët e tyre dhe moshatare me ta –

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٨﴾

(këto janë) për ata të lumturit.

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٩﴾

(këta – të mirët) janë shumë prej (popujve) të lashtëve

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٤٠﴾

e shumë edhe prej të mëvonshmëve.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾

E, ata fatkëqinjtë – cilët janë fatkëqinjtë?!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿٤٢﴾

Ata (që) do të jenë në frymën e zjarrit dhe të ujit të vëluar

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿٤٣﴾

dhe në hijen e tymit të zi,

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾

në të cilën nuk do të ketë freski as kurrfarë të mire.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿٤٥﴾

Ata, para kësaj (në këtë botë), kanë jetuar në luks,

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٤٦﴾

dhe me këmbëngulje bënin mëkate të rënda,

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾

dhe thonin: “Vallë, pasi të vdesim e të bëhemi tokë e eshtra, a, me të vërtetë, do të ringjallemi,

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾

vallë, edhe të parët tonë të lashtë?!

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿٤٩﴾

Thuaju (o Muhammed!): “Me të vërtetë, edhe të parët edhe të mbramët, -

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٥٠﴾

do të tubohen në një kohë (të caktuar), të ditës së njohur,

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾

dhe, atëherë ju, o të humbur, që përgënjeshtroni ringjalljen,

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿٥٢﴾

me siguri do të hani nga druri i zekkumit,

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٥٣﴾

dhe me te do të mbushni stomakun,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿٥٤﴾

e pastaj në të, do të pini ujë të vëluar,

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿٥٥﴾

dhe do të pini ashtu siç pin devja e etshme,

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٥٦﴾

kjo (që u përmend) do të jetë pozita e tyre në Ditën e Kijametit!

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾

Ne, u krijuam juve – e, sikur të kishit besuar!

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾

A po shihni ju farën (spermën) që e hedhni (injektoni)

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿٥٩﴾

a po e krijoni (dhe zhvilloni njeriun ju), apo Ne jemi krijues?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٦٠﴾

Ne e caktojmë vdekjen tuaj dhe askush nuk mund të na pengojë,

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾

që t’ju ndryshojmë figurën tuaj dhe t’ju krijojmë në figurën çfarë ju nuk e dini.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

Ju, madje, e dini krijimin e parë, e pse nuk po këshilloheni?!

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾

A shihni atë që po e mbillni?

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿٦٤﴾

A mos ju jepni, që prej saj të mbijë (bima), apo Ne japim që të mbijë ajo?

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾

Nëse duam Ne, Ne do ta thërrmojmë atë (bimën) dhe ju do të çuditeni,

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾

(dhe, do të thoni): “Ne, me të vërtetë, jemi të dëmtuar,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾

madje – na është penguar (furnizimi)!”

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾

A po e shihni (atë) ujë që e pini –

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿٦٩﴾

a mos e lëshoni ju prej réve apo Ne e lëshojmë?!

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿٧٠﴾

Nëse duam Ne, Ne do ta bëjmë atë të njelmët – e përse nuk falenderoheni?!

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿٧١﴾

A po e shihni atë zjarr, që e ndezni –

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿٧٢﴾

a mos e keni bërë ju drurin e saj, apo Ne e kemi bërë?!

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿٧٣﴾

Ne, e kemi bërë zjarrin përkujtues (të zjarrit të skëterrës) dhe që t’u sjellë dobi nevojtarëve,

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٤﴾

andaj lavdëroje emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm!

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿٧٥﴾

Dhe, betohu në çastin e perëndimit të yjeve,

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾

e ky është, betim i madh, nëse e dini, -

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

ky (shpjeguesi i këtyre), është, me të vërtetë, Kur’ani i nderuar,

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿٧٨﴾

në Librin e ruajtur –

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾

le ta prekin atë vetëm të pastërtit –

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾

(ai është) Shpallje prej Zotit të Gjithësisë.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿٨١﴾

E, vallë, ju këtë fjalë (Kur’anin) nuk e përfillni?

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾

dhe, në vend të mirënjohjes për furnizimin e dhuruar, që u është dhënë – ju, në të vërtetë, po e përgënjeshtroni atë.

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾

E, përse kur t’ju vie shpirti në fyt,

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾

dhe kur ju atëherë e shikoni atë,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾

e ne jemi më afër atij se ju, por ju nuk shihni, -

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾

e sikur të ishit ju të fuqishëm (e nuk sundon tjetërkush)

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿٨٧﴾

atëherë do t’ia kthenit (shpirtin atij), nëse thoni të vërtetën?

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾

Dhe, nëse është (ai që është në agoni) nga ata që janë afër te Perëndia –

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

(për te ka) komoditet, mëshirë dhe furnizim të madh dhe kopshtet e dhuntive!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩٠﴾

E, nëse është (ai që është në agoni) nga të lumturit –

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩١﴾

e, përshëndetje për ty nga ata që janë të lumtur!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾

E, nëse është (ai që është në agoni) nga ata që kanë përgënjeshtruar – të humburve –

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٩٣﴾

ata do të gostiten me ujë të vëluar –

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾

dhe përcëllim në zjarr të xhehennemit.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٩٥﴾

Në të vërtetë, e gjithë kjo, është e vërtetë e saktë.

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾

Andaj lavdëroje emrin e Zotit tënd të Madhërueshëm!