Sura An-Nazi'at

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ﴿١﴾

Tako Mi onih koji čupaju grubo,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ﴿٢﴾

i onih koji vade blago,

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ﴿٣﴾

i onih koji plove brzo,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ﴿٤﴾

pa naređenja izvršavaju žurno

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿٥﴾

i sređuju ono što nije sređeno…

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

na Dan kada se Zemlja potresom zatrese,

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

za kojim će slijediti sljedeći –

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

srca toga dana biće uznemirena,

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

a pogledi njihovi oboreni.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

Ovi pitaju: "Zar ćemo, zaista, biti opet ono što smo sada?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

Zar kad truhle kosti postanemo?",

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

i još kažu: "E tada bismo mi bili izgubljeni!"

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

A biće to samo povik jedan,

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

i evo njih – na Zemlji.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

Da li je do tebe doprla vijest o Musau,

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

kad ga je Gospodar njegov u svetoj dolini Tuva zovnuo,

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

"Idi faraonu, on se osilio,

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

i reci: 'Da li bi ti da se očistiš,

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

da te o Gospodaru tvome poučim, pa da Ga se bojiš?'"

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

I onda mu je najveće čudo pokazao,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

ali je on porekao i nije poslušao,

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

već se okrenuo i potrudio

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

i sabrao i povikao:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

"Ja sam gospodar vaš najveći!" – on je rekao,

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

i Allah ga je i za ove i za one prijašnje riječi kaznio.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

To je pouka za onoga koji se bude Allaha bojao.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

A šta je teže: vas ili nebo stvoriti? On ga je sazdao,

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

svod njegov visoko digao i usavršio,

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

noći njegove mračnim, a dane svijetlim učinio.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

Poslije toga je Zemlju poravnao,

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

iz nje je vodu i pašnjake izveo,

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

i planine nepomičnim učinio –

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

na uživanje vama i stoci vašoj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

A kada dođe nevolja najveća,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

Dan kada se čovjek bude sjećao onoga što je radio

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

i kada se Džehennem svakome ko vidi bude ukazao,

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

onda će onome koji je obijestan bio

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

i život na ovome svijetu više volio

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

Džehennem prebivalište postati sigurno.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

A onome koji je pred dostojanstvom Gospodara svoga strepio i dušu od prohtjeva uzdržao

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

Džennet će boravište biti sigurno.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

Pitaju te o Smaku svijeta: "Kada će se dogoditi?"

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

Ti ne znaš, pa kako da o njemu zboriš,

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

o njemu samo Gospodar tvoj zna.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

Tvoja opomena će koristiti samo onome koji ga se bude bojao,

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

a njima će se učiniti, onoga Dana kada ga dožive, da su samo jednu večer ili jedno jutro njezino ostali.