Sura Al-Waqi'ah

إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١﴾

Kada se Događaj dogodi –

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ﴿٢﴾

događanje njegovo niko neće poricati –

خَافِضَةٌۭ رَّافِعَةٌ ﴿٣﴾

neke će poniziti, a neke uzvisiti;

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّۭا ﴿٤﴾

kad se Zemlja jako potrese

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّۭا ﴿٥﴾

i brda se u komadiće zdrobe,

فَكَانَتْ هَبَآءًۭ مُّنۢبَثًّۭا ﴿٦﴾

i postanu prašina razasuta,

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًۭا ثَلَٰثَةًۭ ﴿٧﴾

vas će tri vrste biti:

فَأَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿٨﴾

oni sretni – ko su sretni?!

وَأَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿٩﴾

i oni nesretni – ko su nesretni?!

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ ﴿١٠﴾

i oni prvi – uvijek prvi!

أُو۟لَٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾

Oni će Allahu bliski biti

فِى جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿١٢﴾

u džennetskim baščama naslada –

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

biće ih mnogo od naroda drevnih,

وَقَلِيلٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٤﴾

a malo od kasnijih –

عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّوْضُونَةٍۢ ﴿١٥﴾

na divanima izvezenim,

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَٰبِلِينَ ﴿١٦﴾

jedni prema drugima na njima će naslonjeni biti;

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَٰنٌۭ مُّخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾

služiće ih vječno mladi mladići,

بِأَكْوَابٍۢ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍۢ مِّن مَّعِينٍۢ ﴿١٨﴾

sa čašama i ibricima i peharom punim pića iz izvora tekućeg –

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿١٩﴾

od koga ih glava neće boljeti i zbog kojeg neće pamet izgubiti –

وَفَٰكِهَةٍۢ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ ﴿٢٠﴾

i voćem koje će sami birati,

وَلَحْمِ طَيْرٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾

i mesom ptičijim kakvo budu željeli.

وَحُورٌ عِينٌۭ ﴿٢٢﴾

U njima će biti i hurije očiju krupnih,

كَأَمْثَٰلِ ٱللُّؤْلُؤِ ٱلْمَكْنُونِ ﴿٢٣﴾

slične biseru u školjkama skrivenom –

جَزَآءًۢ بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾

kao nagrada za ono što su činili.

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا تَأْثِيمًا ﴿٢٥﴾

U njima neće slušati prazne besjede ni govor grješni,

إِلَّا قِيلًۭا سَلَٰمًۭا سَلَٰمًۭا ﴿٢٦﴾

nego samo riječi: "Mir, mir!"

وَأَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٧﴾

A onî sretni – ko su sretni?!

فِى سِدْرٍۢ مَّخْضُودٍۢ ﴿٢٨﴾

Biće među lotosovim drvećem bez bodlji,

وَطَلْحٍۢ مَّنضُودٍۢ ﴿٢٩﴾

i među bananama plodovima nanizanim

وَظِلٍّۢ مَّمْدُودٍۢ ﴿٣٠﴾

i u hladovini prostranoj,

وَمَآءٍۢ مَّسْكُوبٍۢ ﴿٣١﴾

pored vode tekuće

وَفَٰكِهَةٍۢ كَثِيرَةٍۢ ﴿٣٢﴾

i usred voća svakovrsnog

لَّا مَقْطُوعَةٍۢ وَلَا مَمْنُوعَةٍۢ ﴿٣٣﴾

kojeg će uvijek imati i koje neće zabranjeno biti,

وَفُرُشٍۢ مَّرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾

i na posteljama uzdignutim.

إِنَّآ أَنشَأْنَٰهُنَّ إِنشَآءًۭ ﴿٣٥﴾

Stvaranjem novim Mi ćemo hurije stvoriti

فَجَعَلْنَٰهُنَّ أَبْكَارًا ﴿٣٦﴾

i djevicama ih učiniti

عُرُبًا أَتْرَابًۭا ﴿٣٧﴾

milim muževima njihovim, i godina istih

لِّأَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٨﴾

za one sretne;

ثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٩﴾

biće ih mnogo od naroda drevnih,

وَثُلَّةٌۭ مِّنَ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿٤٠﴾

a mnogo i od kasnijih.

وَأَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصْحَٰبُ ٱلشِّمَالِ ﴿٤١﴾

A onî nesretni – ko su nesretni?!

فِى سَمُومٍۢ وَحَمِيمٍۢ ﴿٤٢﴾

Oni će biti u vatri užarenoj i vodi ključaloj

وَظِلٍّۢ مِّن يَحْمُومٍۢ ﴿٤٣﴾

i u sjeni dima čađavog,

لَّا بَارِدٍۢ وَلَا كَرِيمٍ ﴿٤٤﴾

u kojoj neće biti svježine ni ikakve dobrine.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُتْرَفِينَ ﴿٤٥﴾

Oni su prije toga raskošnim životom živjeli

وَكَانُوا۟ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلْحِنثِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٤٦﴾

i uporno teške grijehe činili

وَكَانُوا۟ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًۭا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾

i govorili: "Zar kada umremo i zemlja i kosti postanemo – zar ćemo zbilja biti oživljeni,

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿٤٨﴾

zar i drevni naši preci?"

قُلْ إِنَّ ٱلْأَوَّلِينَ وَٱلْءَاخِرِينَ ﴿٤٩﴾

Reci: "I drevni i kasniji,

لَمَجْمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٥٠﴾

u određeno vrijeme, jednog određenog dana biće sakupljeni,

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلْمُكَذِّبُونَ ﴿٥١﴾

i tada ćete vi, o zabludjeli, koji poričete oživljenje,

لَءَاكِلُونَ مِن شَجَرٍۢ مِّن زَقُّومٍۢ ﴿٥٢﴾

sigurno, s drveta Zekkum jesti,

فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٥٣﴾

i njime ćete trbuhe puniti,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ ٱلْحَمِيمِ ﴿٥٤﴾

pa zatim na to ključalu vodu piti,

فَشَٰرِبُونَ شُرْبَ ٱلْهِيمِ ﴿٥٥﴾

poput kamila koje ne mogu žeđ ugasiti";

هَٰذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٥٦﴾

to će na onome svijetu biti gošćenje njihovo!

نَحْنُ خَلَقْنَٰكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾

Mi vas stvaramo – pa zašto ne povjerujete?

أَفَرَءَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾

Kažite vi Meni: da li sjemenu koje ubacujete

ءَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿٥٩﴾

vi oblik dajete ili Mi to činimo?

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ ٱلْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٦٠﴾

Mi određujemo kada će ko od vas umrijeti, i niko nas ne može spriječiti

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَٰلَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِى مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾

da likove vaše izmijenimo i da vas iznova u likovima koje vi ne poznajete stvorimo.

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُولَىٰ فَلَوْلَا تَذَكَّرُونَ ﴿٦٢﴾

Poznato vam je kako ste prvi put stvoreni, pa zašto se ne urazumite?

أَفَرَءَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾

Kažite vi Meni: šta biva sa onim što posijete?

ءَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُۥٓ أَمْ نَحْنُ ٱلزَّٰرِعُونَ ﴿٦٤﴾

Da li mu vi dajete snagu da niče, ili to Mi činimo?

لَوْ نَشَآءُ لَجَعَلْنَٰهُ حُطَٰمًۭا فَظَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ ﴿٦٥﴾

Ako hoćemo možemo ga u suho rastinje pretvoriti, pa biste se snebivali:

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾

"Mi smo, doista, oštećeni,

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾

čak smo svega lišeni!"

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلْمَآءَ ٱلَّذِى تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾

Kažite vi Meni: vodu koju pijete –

ءَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ ٱلْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنزِلُونَ ﴿٦٩﴾

da li je vi ili Mi iz oblaka spuštamo?

لَوْ نَشَآءُ جَعَلْنَٰهُ أُجَاجًۭا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ ﴿٧٠﴾

Ako želimo, možemo je slanom učiniti – pa zašto niste zahvalni?

أَفَرَءَيْتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِى تُورُونَ ﴿٧١﴾

Kažite vi Meni: vatru koju palite –

ءَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَآ أَمْ نَحْنُ ٱلْمُنشِـُٔونَ ﴿٧٢﴾

da li drvo za nju vi ili Mi stvaramo?

نَحْنُ جَعَلْنَٰهَا تَذْكِرَةًۭ وَمَتَٰعًۭا لِّلْمُقْوِينَ ﴿٧٣﴾

Mi činimo da ona podsjeća i da bude korisna onima koji konače;

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٤﴾

zato hvali Gospodara svoga Veličanstvenog!

۞ فَلَآ أُقْسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ ﴿٧٥﴾

I kunem se časom kad se zvijezde gube –

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌۭ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ ﴿٧٦﴾

a to je, da znate, zakletva velika,

إِنَّهُۥ لَقُرْءَانٌۭ كَرِيمٌۭ ﴿٧٧﴾

on je, zaista, Kur'an plemeniti

فِى كِتَٰبٍۢ مَّكْنُونٍۢ ﴿٧٨﴾

u Knjizi brižljivo čuvanoj –

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾

dodirnuti ga smiju samo oni koji su čisti,

تَنزِيلٌۭ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٨٠﴾

on je Objava od Gospodara svjetova.

أَفَبِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ﴿٨١﴾

Pa, kako ovaj govor omalovažavate

وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾

i umjesto zahvalnosti što vam je hrana darovana – vi u njega ne vjerujete?

فَلَوْلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾

A zašto vi kad duša do guše dopre,

وَأَنتُمْ حِينَئِذٍۢ تَنظُرُونَ ﴿٨٤﴾

i kad vi budete tada gledali,

وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾

a Mi smo mu bliži od vas, ali vi ne vidite,

فَلَوْلَآ إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ﴿٨٦﴾

zašto je onda kad niste u tuđoj vlasti

تَرْجِعُونَهَآ إِن كُنتُمْ صَٰدِقِينَ ﴿٨٧﴾

ne povratite, ako istinu govorite?

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٨٨﴾

I ako bude jedan od onih koji su Allahu bliski –

فَرَوْحٌۭ وَرَيْحَانٌۭ وَجَنَّتُ نَعِيمٍۢ ﴿٨٩﴾

udobnost i opskrba lijepa i džennetske blagodati njemu!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩٠﴾

A ako bude jedan od onih koji su sretni –

فَسَلَٰمٌۭ لَّكَ مِنْ أَصْحَٰبِ ٱلْيَمِينِ ﴿٩١﴾

pa, pozdrav tebi od onih koji su sretni!

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلْمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٩٢﴾

A ako bude jedan od onih koji su poricali i u zabludi ostali,

فَنُزُلٌۭ مِّنْ حَمِيمٍۢ ﴿٩٣﴾

pa, ključalom vodom biće ugošćen

وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ ﴿٩٤﴾

i u ognju prženjem.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٩٥﴾

Sama je istina, zbilja, sve ovo –

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٩٦﴾

zato hvali ime Gospodara svoga Veličanstvenog!