سوره الرحمن

ٱلرَّحْمَٰنُ ﴿١﴾

خداى رحمان،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ﴿٢﴾

قرآن را تعليم داد.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ﴿٣﴾

انسان را بيافريد.

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ﴿٤﴾

به او گفتن آموخت.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ﴿٥﴾

آفتاب و ماه به حسابى مقرر در حركتند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ﴿٦﴾

و گياه و درخت سجده‌اش مى‌كنند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ﴿٧﴾

آسمان را برافراخت و ترازو را برنهاد.

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ﴿٨﴾

تا در ترازو تجاوز مكنيد.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ﴿٩﴾

وزن‌كردن را به عدالت رعايت كنيد و كم‌فروشى مكنيد.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ﴿١٠﴾

زمين را براى مردم قرار داد.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ﴿١١﴾

در آن ميوه‌هاست و نخلها، با خوشه‌هايى كه در غلافند.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ﴿١٢﴾

و دانه‌هايى كه همراه با كاهند و نيز گياهان خوشبو.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٣﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ﴿١٤﴾

آدمى را از گل خشك‌شده‌اى چون سفال بيافريد.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ﴿١٥﴾

و جن را از شعله‌اى بى‌دود.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٦﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ﴿١٧﴾

پروردگار دو مشرق و پروردگار دو مغرب.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿١٨﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ﴿١٩﴾

دو دريا را پيش راند تا به هم رسيدند،

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ﴿٢٠﴾

ميانشان حجابى است تا به هم در نشوند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢١﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿٢٢﴾

از آن دو، مرواريد و مرجان بيرون مى‌آيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٣﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ﴿٢٤﴾

و او راست كشتيهايى همانند كوه كه در دريا مى‌روند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٥﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ﴿٢٦﴾

هر چه بر روى زمين است دستخوش فناست،

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿٢٧﴾

و ذات پروردگار صاحب جلالت و اكرام توست كه باقى مى‌ماند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٢٨﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ﴿٢٩﴾

هر كس كه در آسمانها و زمين است سائل درگاه اوست، و او هر روز در كارى است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٠﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ﴿٣١﴾

اى جنيان و آدميان، به حساب شما خواهيم رسيد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٢﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ﴿٣٣﴾

اى گروه جنيان و آدميان، اگر مى‌توانيد كه از كناره‌هاى آسمانها و زمين بيرون رويد، بيرون رويد. ولى بيرون نتوانيد رفت مگر با داشتن قدرتى.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٤﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ﴿٣٥﴾

بر شما شعله‌اى بى‌دود فرستاده شود، يا دودى بى‌شعله، پس با او مقابله نتوانيد كرد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٦﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ﴿٣٧﴾

آنگاه كه آسمان شكافته شود، رنگى سرخ چون رنگ چرم خواهد داشت.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٣٨﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿٣٩﴾

پس در آن روز از گناه هيچ جنى و آدميى نپرسند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٠﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ﴿٤١﴾

كافران را به نشان صورتشان مى‌شناسند و از موى جلو سر و پاهايشان مى‌گيرند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٢﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٤٣﴾

اين همان جهنمى است كه مجرمان دروغش مى‌پنداشتند.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ﴿٤٤﴾

و اكنون در ميان آن و آب جوشان مى‌گردند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٥﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ﴿٤٦﴾

هر كس را كه از ايستادن به پيشگاه پروردگارش ترسيده باشد دو بهشت است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٧﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ﴿٤٨﴾

آن دو پر از درختانند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٤٩﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ﴿٥٠﴾

در آن دو، دو چشمه جارى است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥١﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ﴿٥٢﴾

در آنجا از هر گونه ميوه‌اى دو قسم هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٣﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ﴿٥٤﴾

بر بسترهايى كه آسترشان از استبرق است تكيه زده‌اند و ميوه‌هاى آن دو بهشت در دسترسشان باشد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٥﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿٥٦﴾

در آنجاست زنانى كه جز به شوهر خويش ننگرند، و پيش از بهشتيان هيچ آدمى و جنى به آنها دست نزده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٧﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ﴿٥٨﴾

همانند ياقوت و مرجان.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٥٩﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ﴿٦٠﴾

آيا پاداش نيكى جز نيكى است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦١﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ﴿٦٢﴾

و جز آنها دو بهشت ديگر است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٣﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُدْهَآمَّتَانِ ﴿٦٤﴾

از شدت سبزى متمايل به سياهى.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٥﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ﴿٦٦﴾

در آن دو، دو چشمه همواره جوشنده هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٧﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ﴿٦٨﴾

در آن دو، ميوه هست و نخل هست و انار هست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٦٩﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ﴿٧٠﴾

در آنجا زنانى است نيك‌سيرت و زيباروى.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧١﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ﴿٧٢﴾

حورانى مستور در خيمه‌ها.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٣﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ﴿٧٤﴾

پيش از بهشتيان هيچ آدمى و جنى به آنها دست نزده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٥﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ﴿٧٦﴾

بر بالشهاى سبز و فرشهاى نيكو تكيه مى‌زنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿٧٧﴾

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ﴿٧٨﴾

بزرگ است نام پروردگار تو آن صاحب جلالت و اكرام.