‘வாள் வசனம்’ (9:5) என்றால் என்ன பொருள்?

அமைதி, போர், ஜிஹாத் மற்றும் வன்முறை குர்ஆன் · 2 Hadith · 2

சுருக்கமான பதில்

வசனம் 9:5, தம் உடன்படிக்கையை முறித்து முஸ்லிம்களைத் தாக்கிய இணைவைப்பு அரபுக் குலங்களுடனான ஒரு குறிப்பிட்ட போரைப் பற்றிப் பேசுகிறது. அதைத் தொடர்ந்த வசனங்கள் தெளிவுபடுத்துவது போல, எங்கும் எப்போதும் முஸ்லிம் அல்லாதோரைக் கொல்லுமாறு அது இடும் கட்டளை அல்ல.

விரிவான பதில்

அதற்கு முந்திய வசனங்கள் (9:1-4), தம் வாக்கைக் காத்த இணைவைப்பாளர்களுடனான உடன்படிக்கைகள் அவற்றின் கால முடிவு வரை மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று குறிப்பிடுகின்றன; வசனமே உடன்படிக்கையை மீறியவர்களைப் பற்றியது. அதற்கு உடனடியாக அடுத்த வசனம் 9:6 கட்டளையிடுகிறது: அவர்களில் எவரேனும் பாதுகாப்புக் கேட்டால் அவருக்கு அதை வழங்குங்கள்; அவரைப் பாதுகாப்பான இடத்துக்குக் கொண்டு செல்லுங்கள். வசனங்கள் 9:7, 9:13 காரணத்தைத் தருகின்றன: அவர்கள் தம் சத்தியங்களை முறித்தனர்; முதலில் தாக்கியவர்கள் அவர்களே.

இப்னு கஸீர், அத்-தபரீ போன்ற செம்மொழி அறிஞர்கள் அதை அதன் சூழலில் வாசித்தனர்; பல நவீன அறிஞர்களும் அதே கருத்தை வலியுறுத்துகின்றனர். தனியாக எடுத்தால் எந்த நூலும் தவறாகப் பயன்படுத்தப்படலாம்; முஸ்லிம் அல்லாதோரைக் கொல்லுமாறு இஸ்லாம் கட்டளையிடுகிறது என்று கூற அதை மேற்கோள் காட்டுபவர்கள், அதன் சூழலையும், 2:256, 60:8, 109:6 போன்ற வசனங்களையும் புறக்கணிக்கின்றனர்.

குர்ஆனிலிருந்து

فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلْأَشْهُرُ ٱلْحُرُمُ فَٱقْتُلُوا۟ ٱلْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَٱحْصُرُوهُمْ وَٱقْعُدُوا۟ لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۢ ۚ فَإِن تَابُوا۟ وَأَقَامُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُا۟ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّوا۟ سَبِيلَهُمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌۭ رَّحِيمٌۭ ﴿٥﴾ وَإِنْ أَحَدٌۭ مِّنَ ٱلْمُشْرِكِينَ ٱسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّىٰ يَسْمَعَ كَلَٰمَ ٱللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُۥ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌۭ لَّا يَعْلَمُونَ ﴿٦﴾

(போர் விலக்கப்பட்ட துல்கஃதா, துல்ஹஜ்ஜு, முஹர்ரம், ரஜபு ஆகிய நான்கு) சங்ககைமிக்க மாதங்கள் கழிந்து விட்டால் முஷ்ரிக்குகளைக் கண்ட இடங்களில் வெட்டுங்கள், அவர்களைப் பிடியுங்கள்; அவர்களை முற்றுகையிடுங்கள், ஒவ்வொரு பதுங்குமிடத்திலும் அவர்களைக் குறிவைத்து உட்கார்ந்திருங்கள் - ஆனால் அவர்கள் (மனத்திருந்தி தம் பாவங்களிலிருந்து) தவ்பா செய்து மீண்டு, தொழுகையையும் கடைப்பிடித்து (ஏழைவரியாகிய) ஜகாத்தும் (முறைப்படிக்) கொடுத்து வருவார்களானால் (அவர்களை) அவர்கள் வழியில் விட்டுவிடுங்கள் - நிச்சயமாக அல்லாஹ் மிக்க மன்னிப்போனாகவும், கிருபையுடையவனாகவும் இருக்கின்றான். (நபியே!) முஷ்ரிக்குகளில் யாரேனும் உம்மிடம் புகலிடம் தேடி வந்தால், அல்லாஹ்வுடைய வசனங்களை அவர் செவியேற்கும் வரையில் அவருக்கு அபயமளிப்பீராக அதன் பின் அவரை அவருக்குப் பாதுகாப்புக் கிடைக்கும் வேறு இடத்திற்கு (பத்திரமாக) அனுப்புவீராக - ஏனென்றால் அவர்கள் நிச்சயமாக அறியாத சமூகத்தினராக இருக்கிறார்கள்.

لَّا يَنْهَىٰكُمُ ٱللَّهُ عَنِ ٱلَّذِينَ لَمْ يُقَٰتِلُوكُمْ فِى ٱلدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُم مِّن دِيَٰرِكُمْ أَن تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوٓا۟ إِلَيْهِمْ ۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلْمُقْسِطِينَ ﴿٨﴾

மார்க்க (விஷய)த்தில் உங்களிடம் போரிடாமலும், உங்கள் இல்லங்களிலிருந்து உங்களை வெளியேற்றாமலும் இருந்தார்களே அவர்களுக்கு நீங்கள் நன்மை செய்வதையும், அவர்களுக்கு நீங்கள் நீதி செய்வதையும் அல்லாஹ் விலக்க வில்லை - நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீதி செய்பவர்களை நேசிக்கிறான்.

From the Sunnah

The authentic hadith behind this answer, from Sahih al-Bukhari, Sahih Muslim and the Sunan with the grade of the scholars of hadith. Open a reference to read it in the hadith library of this site.

1 Sahih al-Bukhari 4655 ஆதாரபூர்வமானது; ஹதீஸ் அறிஞர்கள் ஒத்துக்கொண்டது
Arabic text

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، وَأَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَنِي أَبُو بَكْرٍ فِي تِلْكَ الْحَجَّةِ فِي مُؤَذِّنِينَ، بَعَثَهُمْ يَوْمَ النَّحْرِ يُؤَذِّنُونَ بِمِنًى أَنْ لاَ يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏ قَالَ حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ثُمَّ أَرْدَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، وَأَمَرَهُ أَنْ يُؤَذِّنَ بِبَرَاءَةَ‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَذَّنَ مَعَنَا عَلِيٌّ يَوْمَ النَّحْرِ فِي أَهْلِ مِنًى بِبَرَاءَةَ، وَأَنْ لاَ يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ، وَلاَ يَطُوفَ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ‏.‏

Read it in the hadith library

2 Sahih al-Bukhari 3166 ஆதாரபூர்வமானது; ஹதீஸ் அறிஞர்கள் ஒத்துக்கொண்டது
Arabic text

حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا مُجَاهِدٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ مُعَاهَدًا لَمْ يَرَحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ عَامًا ‏"‏‏.‏

Read it in the hadith library

இந்தப் பதில் பெரும்பான்மை ஸுன்னீ புரிதலைப் பின்பற்றுகிறது; பொதுவான கற்றலுக்கே, ஃபத்வா அல்ல. முஸ்லிம்கள் மாறுபடும் இடத்தில் பதில் அதைக் கூறும். உங்களுக்கென்று ஒரு கேள்வி உள்ளதா? எங்களுக்கு எழுதுங்கள்.

This page is translated with machine assistance and may contain mistakes. The English and Arabic versions are our reference. About our sources