Inilarawan si Ismail sa Qur'an bilang tapat sa kanyang pangako, isang sugo at isang propeta.
1
Tapat sa kanyang pangako
Sinabi ni Allah na si Ismail ay tapat sa kanyang pangako, isang sugo at isang propeta. Inutusan niya ang kanyang pamilya na magsalah at magbigay ng zakah, at siya ay kalugud-lugod sa kanyang Panginoon.
He enjoined upon his people worship and almsgiving, and was acceptable in the sight of his Lord.
2
Pagtataas ng Bahay
Kasama ang kanyang amang si Ibrahim, itinaas niya ang mga pundasyon ng Bahay. Nanalangin sila: “Panginoon namin, tanggapin Mo ito mula sa amin. Gawin Mo kaming mga Muslim sa Iyo, at mula sa aming mga inapo ay isang bansang Muslim.”
And when Abraham and Ishmael were raising the foundations of the House, (Abraham prayed): Our Lord! Accept from us (this duty). Lo! Thou, only Thou, art the Hearer, the Knower.
Our Lord! And make us submissive unto Thee and of our seed a nation submissive unto Thee, and show us our ways of worship, and relent toward us. Lo! Thou, only Thou, art the Relenting, the Merciful.
Our Lord! And raise up in their midst a messenger from among them who shall recite unto them Thy revelations, and shall instruct them in the Scripture and in wisdom and shall make them grow. Lo! Thou, only Thou, art the Mighty, Wise.
3
Ang lambak sa tabi ng Banal na Bahay
Sinabi ni Ibrahim na pinatira niya ang ilan sa kanyang mga inapo sa isang lambak na walang pananim malapit sa Banal na Bahay, upang magtatag sila ng Salah, at hiniling na ang mga puso ay mahikayat sa kanila at na tustusan sila ng mga bunga. Pinuri niya si Allah na nagbigay sa kanya kina Ismail at Ishaq sa katandaan.
Our Lord! Lo! I have settled some of my posterity in an uncultivable valley near unto Thy holy House, our Lord! that they may establish proper worship; so incline some hearts of men that they may yearn toward them, and provide Thou them with fruits in order that they may be thankful.
