Sureja An-Naba

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾

Për çka pyesin ata njëri-tjetrin? –

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢﴾

Për lajmin e madh,

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

për të cilin ata kanë mendime të ndryshme.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

Jo, jo, ata, me siguri, do ta dinë!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

E pastaj, sërish, me të vërtetë, do ta dinë!

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿٦﴾

A nuk u kemi bërë ne Tokën shtrat?

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿٧﴾

E malet shtyll?

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿٨﴾

Ne ju kemi krijuar dy lloje (mashkull e femër),

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿٩﴾

dhe gjumin tuaj ua kemi bërë çlodhje,

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿١٠﴾

kure natën ua kemi bërë mbulesë,

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿١١﴾

dhe ditën e kemi caktuar për jetesë (ekonomizim),

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿١٢﴾

dhe mbi ju kemi ndërtuar shtratë qiej të fortë.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿١٣﴾

Dhe kemi krijur kandil (diell) të shëndritshëm!

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿١٤﴾

Ne, nga retë, u leshojmë ujëra të mëdha (shira)

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿١٥﴾

për rritjen e drithërave dhe bimëve,

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

dhe kopshteve të dendura.,

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿١٧﴾

Me të vërtetë, Dita e sqarimit, është caktuar,

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿١٨﴾

Dita kur do të fryhet në buri (Sur), e do të vini ju, grupe-grupe,

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿١٩﴾

dhe qielli do të hapet dhe do të bëhet dyer,

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

dhe malet lëvizin e bëhen si hije e ajrit (fatamorganë).

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿٢١﴾

Me të vërtetë, Skëterra do të bëhet pusi,

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿٢٢﴾

për të këqinjtë vendbanim, -

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿٢٣﴾

që aty të mbeten përgjithmonë:

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

në të, nuk do të shijojnë as freskim, as pije,

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿٢٥﴾

përpos ujit të vluar dhe qelbësirave,

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

(si) shpërblim gjegjës (i veprave të tyre).

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿٢٧﴾

Ata, me të vërtetë, nuk kanë menduar në dhënie të llogarisë,

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿٢٨﴾

dhe argumentet Tona i kanë mohuar krejtësisht,

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿٢٩﴾

por Ne, çdo gjë e kemi numërura dhe shënuar.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

“Andaj, shijoni, Ne do t’ju shtojmë vetëm dënimin”.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

E, me të vërtetë, për ata që i kanë druajtur Perëndisë, u janë përgatitur vende kënaqësie:

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿٣٢﴾

kopshte dhe vreshta,

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿٣٣﴾

dhe vajza të reja, të njëjtës moshë,

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿٣٤﴾

dhe kupa të plota.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿٣٥﴾

Nuk do të dëgjojnë atje (në xhennet) biseda të kota as gënjeshtra,

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿٣٦﴾

(ky është) shpërblimi i Zotit tënd, i dhënë sipas llogarisë (së veprave të tyre),

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿٣٧﴾

Zotit të qiejve dhe të Tokës, dhe çka gjendet në mes tyre, Mëshiruesi, të cilit askush nuk do të mund t’i bëzejë (flas),

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿٣٨﴾

në Ditën kur Xhebraili dhe engjëjt do të jenë të rreshtuar, e nuk do të flas askush, përpos atij që do t’i lejojë Mëshiruesi, e që do të thonë të vërtetën.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾

Ajo është Ditë e pashmangshme, e kush të dojë, do ta marr strehimin te Zoti i vet.

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿٤٠﴾

Me të vërtetë, Ne u kemi paralajmëruar se është i afërt dënimi, në Ditën kur njeriu do t’i shohë veprat e tija, dhe, kur jobesimtari, do të thotë: “Ah, të isha dhé!”