An-Naba-sura

عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿١﴾

Нима ҳақида сўрашади?

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٢﴾

Улкан, муҳим хабар ҳақида (сўрашади).

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

Шундай хабарки, у(мушрик)лар) унинг ҳақида ихтилоф қиларлар.

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

Йўқ! Улар тезда биларлар!

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

Яна йўқ! Улар тезда биларлар! (Мушриклар азобни тортганларида қайта тирилиш нима эканлигини, унинг бўлиши ҳеч шубҳасиз ҳақ эканини албатта биладилар.)

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿٦﴾

Ерни тўшаб қўймадикми?

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿٧﴾

Ва тоғларни қозиқ (қилиб қўймадикми?).

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿٨﴾

Ва сизларни жуфт қилиб яратдик.

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿٩﴾

Ва уйқуларингизни роҳат қилиб қўйдик.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿١٠﴾

Ва кечасини либос қилиб қўйдик.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿١١﴾

Ва кундузни тириклик қилдик.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿١٢﴾

Тепаларнгизга етти мустаҳкам (осмон)ни бино қилдик.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿١٣﴾

Ва шуъла таратувчи чироқ ҳам қилдик.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿١٤﴾

Ва сиқилган(булут)лардан оқувчи сувлар туширдик.

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿١٥﴾

У(сув) билан дон ва наботот чиқаришимиз учун.

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

Ва дарахтлари бир-бирига киришган бўстонлар.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿١٧﴾

Албатта, ажрим куни вақти белгиланган эди.

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿١٨﴾

У кунда сурга пуфланур ва сизлар тўп-тўп бўлиб келурсизлар.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿١٩﴾

Осмон ёрилиб, эшик-эшиклар очилур.

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

Тоғлар ўрнидан кўчирилиб, саробга айланур.

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿٢١﴾

Албатта, жаҳаннам пойлаб турувчи эди.

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿٢٢﴾

Туғёнга кетганларга қайтар жойдир.

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿٢٣﴾

Улар унда замонлар бўйи қолувчилардир.

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

Улар унда совуқни ҳам, шаробни ҳам татий олмаслар.

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿٢٥﴾

Магар қайноқ сув ва йирингни (татирлар).

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

Мувофиқ жазо ўлароқ.

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿٢٧﴾

Чунки улар ҳисоб-китоб бўлишига ишонмасдилар.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿٢٨﴾

Ва Бизнинг оятлариимизни ёлғон дейишган эди, ёлғон!.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿٢٩﴾

Биз барча нарсани китобга жамлаб қўйганмиз.

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

Бас, татиб кўринглар, сизларга азобдан бошқа ҳеч нарсани зиёда қилмасмиз.

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

Албатта, тақводорларга ютуқ бордир:

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿٣٢﴾

Боғ-роғлар, узумзорлар бордир.

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿٣٣﴾

Ва янги бўйи етган бир хил ёшдаги қизлар бордир.

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿٣٤﴾

Ва тўлдирилган қадаҳлар бордир.

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿٣٥﴾

У ерда бекорчи гапларни ҳам, ёлғон гапларни ҳам эшитмаслар.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿٣٦﴾

Роббингдан мукофот, совға ҳисобидандир.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿٣٧﴾

У осмонлар, ер ва уларнинг орасидаги барча нарсаларнинг Роббиси, Роҳмандир, Унинг ҳузурида ҳеч ким хитоб қилишга қодир бўлмас.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿٣٨﴾

Ўша кунда Руҳ ва фаришталар саф бўлиб турадир. Роҳман изн берганлар ва тўғри сўзлаганлардан ўзгалар гапира олмаслар.

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿٣٩﴾

У ҳақ кундир. Ким хоҳласа, ўз Роббисига қайтар йўл оладир.

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿٤٠﴾

Албатта, Биз сизларни яқин келажакдаги азобдан қўрқитдик. У кунда, ҳар киши (қўли) тақдим қилган нарсага назар соладир. Ва кофир «кошки тупроқ бўлиб кетсам», –дейдир.