Al-Mutaffifin-sura

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

Вайл (вой) бўлсин, ўлчовдан уриб қолувчиларга.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

Улар одамлардан нарса ўлчаб олсалар, тўлиқ оларлар.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

Ва агар одамларга ўлчаб ёки тортиб берсалар, камайтирарлар.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

Ана шулар, албатта, қайта тирилтирилишларини ўйламайдиларми?

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

Улуғ бир кунда.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٦﴾

У кунда, одамлар оламлар Роббиси ҳузурида тик турарлар.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿٧﴾

Йўқ! Албатта фожирларларнинг китоби «сижжин»дадир.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿٨﴾

«Сижжин» қандай нарса эканини сенга нима билдирди?! (Сижжин нима эканини қаердан ҳам билардинг, унинг моҳияти шундоқ каттаки, сен уни идрок эта олмайсан. Билиб қўй!)

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٩﴾

У ёзилган китобдур.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

Ўша кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾

Улар жазо кунини ёлғонга чиқарарлар.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

У кунни ҳаддан ошувчи ва ўта гуноҳкорлардан бошқалар ёлғонга чиқармаслар.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

Қачон унга оятларимиз тиловат қилинса, «авалгиларнинг афсоналари», дер.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

Йўқ! Уларнинг қилган касблари қалбларига моғор бўлиб ўрнашиб қолган, холос.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

Йўқ! Албатта, улар ўша кунда ўз Роббиларини кўришдан тўсиларлар.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

Сўнгра улар албатта жаҳиймга кирувчидирлар.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

Сўнгра, мана бу, сизлар ёлғонга чиқариб юрган нарса, дейилар.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

Йўқ! Албатта аброрларнинг китоби «Иллиййун»дадир.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

«Иллиййун» қандоқ нарса эканини сенга нима билдирди?!

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٢٠﴾

У ёзилган китобдур.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

Унга муқарраб(фаришта)лар шоҳид бўларлар.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

Албатта, аброрлар жаннати найимдадирлар.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٢٣﴾

Пардали баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

Уларнинг чеҳраларидан жаннат равнақини билиб оларсан.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

Улар муҳрланган, ниҳоятда пок, шаробдан ичарлар.

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿٢٦﴾

У(шароб)нинг хотимаси мискдир. Ва шу нарса учун мусобақа қилувчилар мусобақа қилсинлар.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

У(шароб)нинг аралашмаси «тасним»дандир.

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

У(Тасним) бир булоқдирки, ундан муқарраблар ичарлар.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

Албатта жиноят қилганлар иймон келтирганлар устидан кулар эдилар.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

Агар ул(мўмин)лар аларнинг ёнидан ўтсалар, масхаралаб, ишоралар қила эдилар.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

Агар у(кофир)лар ўз аҳллари ҳузурига қайтиб борсалар, ҳузурланиб қайтиб борар эдилар.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿٣٢﴾

Ва агар у(мўмин)ларни кўрсалар, «албатта ановилар адашганлар», дер эдилар.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿٣٣﴾

Ҳолбуки, улар а(мўмин)лар устидан кузатувчи қилиб юборилган эмаслар!

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

Энди, бу Кунда иймон келтирганлар кофирлар устидан куларлар.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٣٥﴾

Пардали, баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

Кофирлар қилган ишларининг «савобини» олар миканлар?!