Sureja Al-Mutaffifin

وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿١﴾

Mjer për ata që kur masin – mungojnë,

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿٢﴾

të cilët e marrin masën e plotë kur është e marrin vetveten,

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿٣﴾

e, kur t’iu masin të tjerëve me litër ose me kandar – ju pakësojnë.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿٤﴾

A nuk mendojnë ata se do të ringjallen

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿٥﴾

në një Ditë të madhe (të Kijametit),

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٦﴾

atë Ditë kur njerëzit do të dalin para Zotit të gjithësisë!

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿٧﴾

Po, po, me të vërtetë, Libri i mëkatarëve është në Sixh-xhin,

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿٨﴾

e, ata e di ti se ç’është Sixh-xhin?

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٩﴾

(Ai është) Libri i shkruar!

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٠﴾

Mjer atë ditë për përgënjeshtarët,

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿١١﴾

që kanë mohuar Ditën e Kijametit –

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿١٢﴾

e atë, e mohon vetëm kundërvajtësi, mëkatari (i madh),

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣﴾

i cili, kur i janë lexuar ajetet Tona, ka thënë: “Trillime të popujve të lashtë!”

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿١٤﴾

E, nuk është ashtu! Por, veprat e tyre (të këqia) i kanë ndryshkur zemrat e tyre (i kanë nxirë).

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿١٥﴾

Jo, jo, atë ditë, me të vërtetë, ata do të jenë të penguar që ta shohin Zotin e tyre,

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦﴾

pastaj, me siguri, do të hyjnë në skëterrë,

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿١٧﴾

e do t’ju thuhet (nga engjëjt e skëterrës): “Qe, kjo është ajo që e keni mohuar!”

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿١٨﴾

Po, po, me të vërtetë, Libri i të ndershmëve është në Il-lijjin,

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿١٩﴾

E, a e di ti se ç’është Il-lijjin?

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿٢٠﴾

Ai është Libri i shkruar

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢١﴾

që e dëshmojnë të afërmit (engjëjt) e Perëndisë.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿٢٢﴾

Me të vërtetë, të mirët (njerëz) do të gjenden në xhennet,

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٢٣﴾

e nga divanet – kanapet do të shikojnë,

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿٢٤﴾

në fytyrat e tyre do të njohësh freskinë e begative,

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿٢٥﴾

atyre do t’u jepet të pinë nga pijet e mbyllura (të ruajtura),

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿٢٦﴾

vula e të cilave është misk (parfem), - dhe për këtë, le të bëjnë gara garuesit! –

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿٢٧﴾

(pija) do të jetë e përzier me ujin e Tesnimit,

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿٢٨﴾

nga burimi i të cilit do të pinë të afërmit e Perëndisë (të mirët).

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿٢٩﴾

Me të vërtetë, mëkatarët qeshnin (në jetën e kësaj bote), me ata që besonin;

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿٣٠﴾

kur kalonin pranë tyre, njëri-tjetrit ia bënin me sy,

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿٣١﴾

e kur ktheheshin te familjet e tyre, ata argëtoheshin në formë tallëse (me besimtarët);

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿٣٢﴾

ata (mëkatarët), kur i shihnin (besimtarët), thonin: “Këta, me të vërtetë, janë të humbur”, -

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿٣٣﴾

e, ata nuk janë dërguar për kujdestarë të tyre (besimtarëve).

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿٣٤﴾

Sot, ata që kanë besuar, do t’i përqeshin mohuesit,

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿٣٥﴾

e, nga divanet (kanapet) do të shikojnë

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿٣٦﴾

a janë shpërblyer meritueshëm mohuesit, për veprat që kanë punuar?! (Po).