At-Takwir surəsi

إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾

Günəş (əmmamə kimi) sarınıb büküləcəyi (sönəcəyi) zaman;

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ﴿٢﴾

Ulduzlar (göydən qopub yağış dənələri kimi yerə) səpələnəcəyi zaman;

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾

Dağlar yerindən qopardılacağı (toz kimi havada uçacağı) zaman;

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾

(Bədəvi ərəblərin çox əziz tutduğu) boğaz dəvələr başlı-başına buraxılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾

Vəhşi heyvanlar (bir-birindən qisas almaq üçün) bir yerə toplanacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾

Dənizlər od tutub yanacağı (və ya dolub daşacağı) zaman;

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾

Ruhlar (bədənlərə) qovuşacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾

Diri-diri torpağa gömülən körpə qızdan:

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ﴿٩﴾

“Axı o hansı günaha görə öldürüldü?”; soruşulacağı zaman;

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾

Əməl dəftərləri açılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾

Göy (yerindən) qopardılacağı (və ya büküləcəyi) zaman;

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾

Cəhənnəm alovlandırılacağı zaman;

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾

Və Cənnət (mö’minlərə) yaxınlaşdırılacağı zaman;

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾

Hər kəs (dünyada bugünkü günə özü üçün yaxşı, pis) nə hazır etdiyini biləcəkdir!

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ﴿١٥﴾

And içirəm (gecə) yanıb (gündüz) sönən ulduzlara;

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ﴿١٦﴾

(Günəşlə, ayla) seyr edib (onlar batdığı zaman) gizlənən səyyarələrə (Zühələ, Müştəriyə, Mərrixə, Zöhrəyə və Ütaridə);

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾

Qaralmaqda olan gecəyə (yaxud: qaralmaqda və çəkilməkdə olan gecəyə)

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾

Və sökülməkdə olan dan yerinə ki,

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ﴿١٩﴾

Bu (Qur’an Allah dərgahında) çox möhtərəm olan bir elçinin (Cəbrailin) gətirdiyi kəlamdır.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ﴿٢٠﴾

(Elə bir elçi ki) çox qüvvətlidir; ərşin sahibi (Allah) yanında çox hörmətlidir (izzətlidir).

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ﴿٢١﴾

(Elə bir elçi ki, mələklər arasında) itaət ediləndir, həm də (Allah yanında vəhyə) e’tibarlı müvəkkildir.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ﴿٢٢﴾

(Ey Məkkə əhli!) Həqiqətən, sizin dostunuz (müşriklərin dediyi kimi) divanə deyildir!

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢٣﴾

And olsun ki, (Peyğəmbər!) onu (Cəbraili) açıq (ən uca) üfüqdə gördü.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ﴿٢٤﴾

O, qeyb (vəhyi olduğu kimi təbliğ etmək və sizə öyrətmək) barəsində xəsis deyildir.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ﴿٢٥﴾

O (Qur’an) da məl’un (Allahın rəhmətindən qovulmuş) Şeytanın sözü deyildir.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾

Elə isə (siz ondan üz döndərib) hara gedirsiniz?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿٢٧﴾

O, aləmlər (bütün insanlar və cinlər) üçün ancaq bir öyüd-nəsihətdir.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾

Eləcə də sizdən doğru-düz (yolda) olmaq istəyənlər üçün.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿٢٩﴾

(Onu da bilin ki) aləmlərin Rəbbi olan Allah istəməsə, siz (bunu) istəyə bilməzsiniz! (Yalnız Allah istəsə, istəyə bilərsiniz. Siz insanlar həmişə Allahın qüdrəti, hökmü və iradəsi altındasınız. O sizi bir şeyi istəməyincə siz onu özünüzə istəyə bilməzsiniz. Ona görə də hər işdə Allaha təvəkkül edin!)