سوره المرسلات

وَٱلْمُرْسَلَٰتِ عُرْفًۭا ﴿١﴾

سوگند به بادهايى كه از پى هم مى‌آيند،

فَٱلْعَٰصِفَٰتِ عَصْفًۭا ﴿٢﴾

و سوگند به بادهاى سخت‌وزنده،

وَٱلنَّٰشِرَٰتِ نَشْرًۭا ﴿٣﴾

و سوگند به بادهاى باران‌آور،

فَٱلْفَٰرِقَٰتِ فَرْقًۭا ﴿٤﴾

و سوگند به آنها كه حق را از باطل جدا مى‌كنند،

فَٱلْمُلْقِيَٰتِ ذِكْرًا ﴿٥﴾

و سوگند به آنها كه ياد خدا را مى آموزند:

عُذْرًا أَوْ نُذْرًا ﴿٦﴾

تمام‌كردن حجت را، يا بيم‌كردن را،

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿٧﴾

كه آنچه به شما وعده داده شود واقع خواهد شد.

فَإِذَا ٱلنُّجُومُ طُمِسَتْ ﴿٨﴾

پس آنگاه كه ستارگان خاموش شوند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ فُرِجَتْ ﴿٩﴾

و آنگاه كه آسمان بشكافد،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ نُسِفَتْ ﴿١٠﴾

و آنگاه كه كوه‌ها پراكنده گردند،

وَإِذَا ٱلرُّسُلُ أُقِّتَتْ ﴿١١﴾

و آنگاه كه پيامبران را وقتى معين شود.

لِأَىِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ ﴿١٢﴾

براى چه روزى معين شود؟

لِيَوْمِ ٱلْفَصْلِ ﴿١٣﴾

براى روز فصل.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ﴿١٤﴾

و چه دانى كه روز فصل چيست؟

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٥﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نُهْلِكِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦﴾

آيا اوّليان را هلاك نكرده‌ايم.

ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ ٱلْءَاخِرِينَ ﴿١٧﴾

و آخريان را نيز از پى آنها نمى بريم؟

كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿١٨﴾

با مجرمان چنين رفتار مى‌كنيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١٩﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّآءٍۢ مَّهِينٍۢ ﴿٢٠﴾

آيا شما را از آبى پست و بى‌مقدار نيافريده‌ايم.

فَجَعَلْنَٰهُ فِى قَرَارٍۢ مَّكِينٍ ﴿٢١﴾

و آن را در جايگاهى استوار قرار نداديم،

إِلَىٰ قَدَرٍۢ مَّعْلُومٍۢ ﴿٢٢﴾

تا زمانى معين؟

فَقَدَرْنَا فَنِعْمَ ٱلْقَٰدِرُونَ ﴿٢٣﴾

پس ما توانا بوديم و نيك توانا بوديم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٢٤﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ كِفَاتًا ﴿٢٥﴾

آيا زمين را جايگاهى نساختيم،

أَحْيَآءًۭ وَأَمْوَٰتًۭا ﴿٢٦﴾

براى زندگان و مردگان؟

وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَٰسِىَ شَٰمِخَٰتٍۢ وَأَسْقَيْنَٰكُم مَّآءًۭ فُرَاتًۭا ﴿٢٧﴾

در آن كوه‌هاى بلند پديد آورديم و از آبى گوارا سيرابتان ساختيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٢٨﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ مَا كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢٩﴾

به سوى آنچه دروغش مى‌شمرديد به راه افتيد.

ٱنطَلِقُوٓا۟ إِلَىٰ ظِلٍّۢ ذِى ثَلَٰثِ شُعَبٍۢ ﴿٣٠﴾

به سوى آن دود سه شعبه به راه افتيد،

لَّا ظَلِيلٍۢ وَلَا يُغْنِى مِنَ ٱللَّهَبِ ﴿٣١﴾

كه نه از آسيبتان نگه دارد و نه دفع آن شعله كند:

إِنَّهَا تَرْمِى بِشَرَرٍۢ كَٱلْقَصْرِ ﴿٣٢﴾

و جهنم شراره‌هايى مى‌افكند هر يك به بلندى كاخى عظيم،

كَأَنَّهُۥ جِمَٰلَتٌۭ صُفْرٌۭ ﴿٣٣﴾

گويى كه اُشترانى زردگونند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٣٤﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان،

هَٰذَا يَوْمُ لَا يَنطِقُونَ ﴿٣٥﴾

اين روزى است كه كس سخن نگويد.

وَلَا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ ﴿٣٦﴾

آنها را رخصت ندهند تا پوزش خواهند.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٣٧﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

هَٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ۖ جَمَعْنَٰكُمْ وَٱلْأَوَّلِينَ ﴿٣٨﴾

اين روز روز فصل است كه شما و پيشينيانتان را گرد مى‌زوريم.

فَإِن كَانَ لَكُمْ كَيْدٌۭ فَكِيدُونِ ﴿٣٩﴾

پس اگر حيلتى داريد به كار بريد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٠﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى ظِلَٰلٍۢ وَعُيُونٍۢ ﴿٤١﴾

پرهيزگاران در سايه‌ها و كنار چشمه سارانند،

وَفَوَٰكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٤٢﴾

با هر ميوه‌اى كه آرزو كنند.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٤٣﴾

به پاداش كارهايى كه مى‌كرده‌ايد بخوريد و بياشاميد، شما را گوارا باد.

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٤٤﴾

ما نيكوكاران را اينچنين پاداش مى‌دهيم.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٥﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

كُلُوا۟ وَتَمَتَّعُوا۟ قَلِيلًا إِنَّكُم مُّجْرِمُونَ ﴿٤٦﴾

بخوريد و اندك بهره‌اى برگيريد، كه شما مجرمانيد.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٧﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱرْكَعُوا۟ لَا يَرْكَعُونَ ﴿٤٨﴾

و چون گويندشان كه ركوع كنيد، ركوع نمى‌كنند،

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾

در آن روز واى بر تكذيب‌كنندگان.

فَبِأَىِّ حَدِيثٍۭ بَعْدَهُۥ يُؤْمِنُونَ ﴿٥٠﴾

پس از قرآن به كدام سخن ايمان مى‌آورند؟