Al-Fajr сүресі

وَٱلْفَجْرِ ﴿١﴾

Таңғы араймен ант етемін

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ﴿٢﴾

Әрі он түнмен

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾

және жұп әрі тақпен

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾

және өтіп бара жатқан түнмен ант етемін

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾

Міне осылар, ақылына иелік ететіндер үшін жеткілікті ант емес пе

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

Ей, Мұхаммед! Раббыңның адтықтармен не істегенін көрмедің бе

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾

ұзын бағаналары бар Ирамға

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾

Олардың ұқсасы басқа елдерде жасалмаған еді

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾

Әрі ойпаттарда жартастарды ойған сәмұдтықтарға

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

және қазықтар иесі Фиръаунға

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾

Олар елдерде шектен шығып

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾

әрі онда бұзықтықты көбейткен еді

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

Сонда Раббың Оларға азап қамшысын жаудырды

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

Анығында, Раббың сөзсіз бақылап тұрушы

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

Адамды Раббысы сынап, оны құрметтесе және игілікке бөлесе, ол: «Раббым мені кұрметтеді»,- дейді

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾

Ал, қашан оны сынап, ризық-несбесін тарылтса, онда ол: «Раббым мені қорлады»,- дейді

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

Жоқ, олай емес! Сендер жетімге ізет көрсетпейсіңдер

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

және кедейді тамақтандыруға бір-біріңді қызықтырып, түрткіболмайсыңдар

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿١٩﴾

әрі мирасты бөлмей, өздерің жейсіңдер

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿٢٠﴾

Сондай-ақ дүние-мүлікті өте қатты жақсы көресіңдер

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿٢١﴾

Жоқ, олай емес! Жер сілкініп теп-тегіс болған кезде

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿٢٢﴾

әрі Раббың және сап-сап болып періштелер келген кезде

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

және ол күні Жаһаннам келтірілген кезде міне, сол күні адам еске түсіреді. Алайда, еске түсіруден оған не пайда

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

Ол: «Әттең! Өмірім үшін ізгі амалдар жіберген болсам еді»,- дейді

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾

Сол күні Оның азабындай, ешкім де азаптай алмайды

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾

әрі Оның бұғаулап байлағанындай ешкім байлай алмайды

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

Ей, орнығып, тыныштық тапқан жан

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾

Раббыңа разы болған және разылығын алған күйде қайт

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾

Енді құлдарымның қатарына кір

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

Әрі Менің жәннатыма кір