Sureja Al-Fajr

وَٱلْفَجْرِ ﴿١﴾

Betohem në agimin,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ﴿٢﴾

dhe dhjetë netët,

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ﴿٣﴾

dhe në të gjitha që janë çift e tek,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ﴿٤﴾

dhe natën që shkon, -

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ﴿٥﴾

vallë, a nuk është ky betim për të mençurin?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

Vallë, a nuk di ti se çka ka bërë Zoti yt me Adin,

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾

e me banorët e qytetit Iremes, pronarë të pallatee madhështore,

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾

çfarë nuk ka pasur askund tjetër;

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾

dhe si i dënoi themudasit, të cilët kanë gëdhendur shkëmbinj në luginë,

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

dhe Faraonin – pronarin e shtyllave,

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾

që kanë bërë zullum pa të drejtë në tokë

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾

dhe shtonin ngatërresat,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

andaj Zoti yt, e lëshoi mbi ta kamxhikun e dënimit (lloj-lloj dënimesh),

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

sepse, me të vërtetë, Zoti yt i pret ata në pusi (i përcjellë punët e tyre).

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

Por, Perëndia kur ta provojë njeriun e ta dhurojë me begati, (ai) thotë: “Zoti im është sjellë në mënyrë bujar endaj meje!”

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾

E, kur ta provojë atë, duke ia munguar furnizimin, atëherë ai thotë: “Zoti im më ka poshtëruar”.

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

Jo, jo! Por ju nuk po i respektoni bonjakët,

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

dhe nuk po e nxitni njëri-tjetrin për t’i ushqyer të varfërit,

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿١٩﴾

kurse trashëgiminë, e hani me lakmi të pangopur,

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿٢٠﴾

dhe dëshironi pasuri të pakufishme.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿٢١﴾

Por kjo nuk është mirë! Atëherë, kur Toka do të copëtohet në thërmia,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿٢٢﴾

dhe kur do të arrijë urdhëri i Zotit tënd, e engjëjt të rreshtohen radhë pas radhe,

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

dhe atë Ditë kur afrohet (prezentohet) skëterra; atëherë njeriu do të kujtohet – por ç’dobi?!

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

dhe thotë: “Ah! Sikur të kisha punuar gjëra të mira në jetën time!”

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾

Atë Ditë, askush nuk mund të dënojë, si Ai (dënimi i Tij),

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾

dhe, atë ditë, askush nuk lidhë në pranga si Ai!

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

E ti, o shpirt i besuar (këmbëngulës në besim)

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾

kthehu te Zoti yt i kënaqur, sepse, edhe Ai është i kënaqur me ty,

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾

prandaj, hynnë mes të dashurve të Mi,

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

dhe hyn në xhennetin Tim!