Sureja 'Abasa

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾

Ai (Muhammedi) u mrrol e u kthye (me fytyrë)

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

ngase i erdhi pranë i verbëri.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾

E kush të dëfton ty – ndoshta ai dëshiron të pastrohet (nga mëkatet),

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾

ose të këshillohet, e t’i sjell dobi atij këshillimi,

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

e atij që ësthë i pasur (e prezentohet si i panevojshëm për të besuar)

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

atij po i kthehesh

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

sepse, ti nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk don të pastrohet (të besojë);

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

e atij që të vjen ty duke nxituar (për këshillim)

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

dhe ndien drojë

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

e ti atë nuk po e merr në konsiderim.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾

Mos vepro ashtu! Ato janë këshilla,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

e, kush të dojë, le të mësojë

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾

në faqet e (Kur’anit të) çmueshme

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

të lartësuara (të madhërueshme), të pastra,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾

me duart e shkruesve (engjëjve)

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾

të ndershëm dhe të drejtë.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

Mallkuar qoftë njeriu! Sa jomirënjohës që është ai!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

Prej çkahjes e krijoi Ai (Perëndia) atë (njeriun)?!

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

Prej pikës së farës e krijoi dhe përgatiti për të çdo gjë të dobishme,

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

dhe pastaj ia lehtësoi rrugën (e lindjes),

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

pas kësaj, (Ai) ia caktoi vdekjen dhe bëri që të varroset,

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

dhe, mandej kur të dojë Ai, e ringjallë.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

Në të vërtetë! Ai – njeriu, ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

Le të shikojë njeriu në ushqimin e vet:

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾

Ne kemi derdhur ujëra (shira) të bollshme,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾

pastaj e kemi plasaritur tokën me çarje

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾

dhe bëjmë që nga ajo të rriten drithërat,

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾

dhe rrushi e perimet,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾

dhe ulliri e palma,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾

dhe kopshtet e dendura,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾

dhe pëmët e barishtet,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

për ju dhe bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

E, kur të arrijë zëri i madh shurdhues, -

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

në Ditën kur njeriu ikën nga vëllau i tij

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

dhe nga nëna e babai i tij

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

dhe nga bashkëshortja e fëmijët e tij;

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

atë Ditë, çdonjëri është i preokupuar me gjendjen e vetvetes,

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾

disa fytyra atë Ditë, shëndrisin,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾

të qeshura, të gëzuara,

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾

kurse disa fytyra, atë Ditë, pluhërosen,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

errësira do t’i kaplojë,

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

këta janë jobesimtarët, të korruptuarit.