Al-Muddaththir-sura

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿١﴾

Эй бурканиб ётган!

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

Тур ва огоҳлантир!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

Ва Роббингни улуғла!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

Ва кийимингни покла!

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

Ва азоб(сабабчиси)дан четлан!

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

Ва кўп (иш)қилган бўлсанг ҳам, миннат қилма!

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

Ва Роббинг учун сабр қил!

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

Ва қачонки дудга пуфланса.

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

Ўшал кун, қийин кундир.

عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿١٠﴾

У кофирларга осон эмасдир.

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿١١﴾

Мени, Ўзим якка яратган кимса бидан қўйиб қўй.

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿١٢﴾

Ва унга кўплаб молу дунё.

وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿١٣﴾

Ва ҳозиру нозир фарзандлар бериб қўйдим.

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿١٤﴾

Ва унга (ҳамма нарсани) осонлаштириб қўйдим.

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

Сўнгра, яна зиёда қилишимни тамаъ қиладир.

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿١٦﴾

Йўқ! Чунки, у Бизнинг оятларимизга саркаш эди.

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

Тезда уни машаққатли чиқишла ҳоритарман.

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

Албатта, у тафаккур қилди ва чамалаб кўрди.

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

Лаънат бўлсин унга, қандоқ ҳам чамалаб кўрди!

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

Сўнгра яна лаънат бўлсин унга, қандоқ ҳам чамалаб кўрди.

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

Сўнгра назар солди.

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

Сўнгра юзини буриштирди ва қавоғини солди.

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

Сўнгра юз ўгирди ва такаббурлик қилди.

فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

Бас, бу асар қолган сеҳрдан ўзга ҳеч нарса эмас.

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

Бу башар сўзидан ўзга ҳеч нарса эмас, деди.

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

Тезда уни сақар (дўзахи)га киритаман.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

Ва сақар нималигини сенга нима билдирди?

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

У (сақар) боқий қолдирмас ва тарк ҳам қилмас.

لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

У терини кўп куйдирувчидир.

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

Унинг устида ўн тўққизта (фаришта) бордир.

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

Дўзах соҳибларини фаришталардан қилганимиз ва уларнинг адади ҳам фақат кофирларни санаш учундир. Китоб берилганлар ишонч ҳосил қилишлари учундир. Ва иймонлиларнинг иймони зиёда бўлиши учундир. Китоб берилганлар ва мўминлар шак-шубҳа қилмасликлари учундир ва қалбларида касали бор(мунофиқ)лар ва кофирлар, Аллоҳ бу билан нима мисолни ирода қилмоқчи, дейишлари учундир. Шундоқ қилиб Аллоҳ хоҳлаган кимсани адаштирадир ва хоҳлаган кимсани ҳидоятга соладир. Роббингнинг аскарларини Ўзидан бошқа ҳеч ким билмайдир. Ва у (дўзах) башарият учун эслатмадан ўзга ҳеч нарса эмасдир.

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

Йўқ! Ой билан қасам.

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

Ва чекинаётган тун билан қасам.

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

Ва ёришаётган тонг билан қасам.

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

Албатта у(дўзах) улкан(азоб) ларнинг биридир.

نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

Башарият учун огоҳлантирувчидир.

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

Сизлардан пешқадам бўлишни ёки ортда қолишни хоҳлаётган кимсалар учун ҳамдир.

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

Ҳар бир шахс ўз касбининг гаровидир.

إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

Магар ўнг тараф соҳиблари мустаснодир.

فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

Улар жаннатларда сўрарлар.

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

Гуноҳкорлардан.

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

Сизларни дўзахга нима киритди?

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

Улар: «Намоз ўқийдиганлардан бўлмаган эдик.

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

Ва мискинларга таом бермаган эдик.

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

Ва ботилга шунғувчилар билан бирга шўнғир эдик.

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

Ва қиёмат куни ёлғонга чиқарган эдик.

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

Токи бизга ўлим келгунича», дерлар.

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

Бас, уларга шафоатчиларнинг шафоати манфаат бермас.

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

Уларга не бўлдики, эслатмадан юз ўрирурлар?!

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿٥٠﴾

Худди қаттиқ қўрққан эшаклар.

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

Арслондан қочгани каби.

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿٥٢﴾

Балки улардан ҳар бири ўзига нашр қилинган саҳифалар берилишини ирода қиладир.

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

Йўқ! Балки улар охиратдан қўрқмаслар.

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿٥٤﴾

Йўқ! Албатта у(Қуръон) эслатмадир.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

Бас, ким хоҳласа уни эслайдир.

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

Ва фақат Аллоҳ хоҳласагина эслайдилар. У зот тақво аҳлидир ва мағфират аҳлидир.