Sureja Al-Balad

لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿١﴾

Betohem në këtë qytet,

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ﴿٢﴾

pasi në të, ti je i lirë (o Muhammed), -

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ﴿٣﴾

dhe (betohem) në ata që kanë lindur dhe lindën,

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ﴿٤﴾

Na, e krijuam njeriun që të luftojë në vështirësi (për të dy jetërat).

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ﴿٥﴾

A mendon ai se askush nuk mund t’i bëjë gjë?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ﴿٦﴾

Ai thotë: “Kam shpenzuar pasuri të pamasë!”

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ﴿٧﴾

Vallë, a mendon ai, se, nuk e ka parë askush?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ﴿٨﴾

A nuk ia kemi dhënë dy sytë,

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ﴿٩﴾

edhe gjuhën edhe dy buzët,

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ﴿١٠﴾

dhe të mirën e të keqen ia kemi shpjeguar?

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ﴿١١﴾

E, përse nuk është përpjekur të kapërcejë vështirësitë?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ﴿١٢﴾

E kush mund të shpjegojë ç’është vështirësia (për të punuar vepra të mira)?

فَكُّ رَقَبَةٍ ﴿١٣﴾

me liruar skllavin (nga skllavëria),

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ﴿١٤﴾

ose me ushqyer, kur bredh uria (të urët)

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ﴿١٥﴾

bonjakun e afërm

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ﴿١٦﴾

ose të varfërin e mjerë,

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ﴿١٧﴾

e pos këtyre, të jetë nga ata që besojnë, të cilët njëri-tjetri i japin kurajo për durim dhe kurajo për mëshirë;

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ﴿١٨﴾

ët gjithë këta, do të jenë të lumtur!

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ﴿١٩﴾

E, ata që nuk besojnë në argumentet Tona, ata do të jenë fatzinj,

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ﴿٢٠﴾

ata do të jenë në zjarrin e mbyllur.