قَالَ جَابرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: كَانَ رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الْاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ، يَقُولُ: ((إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظِيمِ؛ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيُوبِ، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ، ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ)).وَمَا نَدِمَ مَنِ اسْتَخَارَ الْخَالِقَ، وَشَاوَرَ الْمَخْلُوقِينَ الْمُؤْمِنِينَ وَتَثَبَّتَ فِي أَمْرِهِ، فَقَدْ قَالَ اللَّه تعالى: ﴿وَشاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ﴾ .
(ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்: ‘குர்ஆனின் ஓர் அத்தியாயத்தைக் கற்றுக்கொடுப்பது போலவே, எங்களின் எல்லாக் காரியங்களிலும் நேர்வழி வேண்டித் தொழுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கற்றுத் தருவார்கள். அவர்கள் கூறுவார்கள்: ‘உங்களில் ஒருவர் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய எண்ணினால், கடமையல்லாத இரண்டு ரக்அத்கள் (நஃபில்) தொழட்டும்; பின்னர் இவ்வாறு துஆச் செய்யட்டும்: ‘அல்லாஹ்வே! உனது அறிவைக் கொண்டு உன்னிடம் நல்லதைத் தேடுகிறேன்; உனது ஆற்றலைக் கொண்டு உன்னிடம் வலிமை தேடுகிறேன்; உனது மகத்தான அருளிலிருந்து உன்னிடம் கேட்கிறேன்; ஏனெனில் நீ ஆற்றல் உடையவன், நான் ஆற்றல் அற்றவன்; நீ அறிவாய், நான் அறியேன்; நீயே மறைவானவற்றை அறிந்தவன். அல்லாஹ்வே! இந்தக் காரியம் - (இங்கே தம் தேவையைக் குறிப்பிட வேண்டும்) - என் மார்க்கத்திலும், என் வாழ்விலும், என் முடிவிலும் எனக்கு நல்லது என்று நீ அறிந்தால், அதை எனக்கு விதித்து, எனக்கு எளிதாக்கி, அதில் எனக்கு பரக்கத் செய்வாயாக; இந்தக் காரியம் என் மார்க்கத்திலும், என் வாழ்விலும், என் முடிவிலும் எனக்குத் தீமை என்று நீ அறிந்தால், அதை என்னிடமிருந்து அகற்றி, என்னையும் அதிலிருந்து அகற்றுவாயாக; நன்மை எங்கிருந்தாலும் அதை எனக்கு விதித்து, அதில் என்னைத் திருப்தியடையச் செய்வாயாக.) (தன்னைப் படைத்தவனிடம் நேர்வழி வேண்டி, சக நம்பிக்கையாளர்களிடம் ஆலோசனை பெற்று, பின்னர் தன் உறுதியில் நிலைத்திருப்பவன் வருந்த மாட்டான்; ஏனெனில் அல்லாஹ் கூறியுள்ளான்: ...மேலும் காரியங்களில் அவர்களுடன் ஆலோசனை செய்யுங்கள். பின்னர் நீங்கள் ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டால், அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்...)