قَالَ جَابرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: كَانَ رسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُعَلِّمُنَا الْاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ، يَقُولُ: ((إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ، ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ العَظِيمِ؛ فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلاَ أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلاَ أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلاَّمُ الغُيُوبِ، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الأمْرَ - وَيُسَمِّي حَاجَتَهُ - خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ، وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي – أَوْ قَالَ: عَاجِلِهِ وَآجِلِهِ – فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ، ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ)).وَمَا نَدِمَ مَنِ اسْتَخَارَ الْخَالِقَ، وَشَاوَرَ الْمَخْلُوقِينَ الْمُؤْمِنِينَ وَتَثَبَّتَ فِي أَمْرِهِ، فَقَدْ قَالَ اللَّه تعالى: ﴿وَشاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ﴾ .
(د جابر بن عبدالله رضي الله عنه له روایته، هغه وویل: «پیغمبر ﷺ به موږ ته په ټولو چارو کې د استخارې لمونځ ښوده، لکه څنګه چې به یې موږ ته د قرآن یو سورت ښوده. هغه ﷺ به فرمایل: که له تاسو نه څوک د کوم کار اراده وکړي، نو دوه رکعته نفلي لمونځ دې وکړي او له هغه وروسته دې دا دعا وکړي: «اې الله! زه ستا په علم له تا نه خیر غواړم، او ستا په قدرت له تا نه ځواک غواړم، او ستا له لوی فضل نه غواړم، ځکه بېشکه ته توان لرې او زه نه لرم، او بېشکه ته پوهېږې او زه نه پوهېږم، او ته د غیبو پوه یې. اې الله! که ته پوهېږې چې دا کار -او دلته خپله اړتیا یادوي- زما د دین، زما د ژوند او زما د پایلې لپاره ښه دی، نو دا ماته مقدر کړه او اسانه یې کړه، او پکې ماته برکت وکړه، او که ته پوهېږې چې دا کار زما د دین، زما د ژوند او زما د پایلې لپاره بد دی، نو دا له ما لرې کړه او ما له دې لرې کړه، او ماته هغه ښه مقدر کړه چې هر چېرې وي، او ما پرې راضي کړه.») (هغه څوک چې له خپل خالق نه خیر غواړي او له خپلو مومنانو ورونو سره مشوره کوي او بیا په خپل عزم ټینګ پاتې کېږي، نه پښېمانه کېږي، ځکه الله فرمایلي دي: …او په کار کې له دوی سره مشوره وکړه. بیا کله چې دې پرېکړه وکړه، نو پر الله توکل وکړه…)