Ash-Shams surəsi

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿١﴾

And olsun günəşə və onun işığına (günəşin qalxdığı vaxta);

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

And olsun (günəşin) ardınca çıxan aya;

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

And olsun onu (günəşi) parlaq edən gündüzə;

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

And olsun onu (günəşi) örtən gecəyə;

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

And olsun göyə və onu yaradana;

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

And olsun yerə və onu döşəyənə;

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

And olsun nəfsə və onu yaradana (ona biçim verənə);

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

Sonra da ona günahlarını və pis əməllərdən çəkinməsini (xeyir və şəri) öyrədənə ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

Nəfsini (günahlardan) təmizləyən mütləq nicat tapacaqdır!

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

Onu (günaha) batıran isə, əlbəttə, ziyana uğrayacaqdır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

Səmud (qövmü) azğınlığı üzündən (Saleh peyğəmbəri) təkzib etmişdi.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

Onların ən rəzili (Allahın bir mö’cüzəsi olaraq qayanın içindən çıxartdığı dəvəni öldürməyə) qalxdığı zaman

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿١٣﴾

Allahın peyğəmbəri onlara belə demişdi: “Allahın bu dişi (maya) dəvəsinə (toxunmayın), onun su içməsinə (mane olmayın).

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

Lakin onlar (Salehi) yalançı saydılar və onu (dəvəni) tutub kəsdilər. Rəbbi də bu günahlarına görə onların kökünü kəsib yerlə yeksan etdi.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿١٥﴾

(Allah) bu işin aqibətindən qorxmaz! (Allah Səmud qövmünə cəza vermək istəmirdi. Onlar öz cinayətkar əməlləri ilə bu cəzaya layiq oldular. Allah dünyadakı padşahlar, hökmdarlar kimi bu və ya digər əməlinə görə qorxan deyildir. Çünki O etdiyi hər hansı əməl barəsində sorğu-sual olunmaz. Allah mütləq ədalət sahibidir!)