په لمانځه (صلاة) کې دعاګانې

((اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ، اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنْ خَطَايَايَ كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْني مِنْ خَطَايَايَ، بِالثَّلْجِ وَالْماءِ وَالْبَرَدِ)).

(اې الله! ما له ګناهونو ما سره داسې لرې کړه لکه څنګه چې ته ختیځ له لویدیځ سره لرې کړی دی، اې الله! ما له ګناهونو پاک کړه لکه څنګه چې سپینه جامه له ناپاکۍ پاکېږي، اې الله! ما له ګناهونو په واورو، اوبو او ګلۍ ومينځه.)

((سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، وَتَبارَكَ اسْمُكَ، وَتَعَالَى جَدُّكَ، وَلاَ إِلَهَ غَيْرُكَ)).

(اې الله! ته پاک یې او زه ستا ستاینه کوم. ستا نوم ډېر برکتناک دی، ستا مقام لوړ دی او له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته.)

((وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفَاً وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلاَتِي، وَنُسُكِي، وَمَحْيَايَ، وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، لاَ شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ. اللَّهُمَّ أَنْتَ المَلِكُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ، ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبي جَمِيعَاً إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ. وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الأَخْلاقِ لاَ يَهْدِي لِأَحْسَنِها إِلاَّ أَنْتَ، وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا، لاَ يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلاَّ أَنْتَ، لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ، وَالخَيْرُ كُلُّهُ بِيَـــــــدَيْكَ، وَالشَّـــــرُّ لَيْسَ إِلَيْــــــكَ، أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ، تَبارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتوبُ إِلَيْكَ)).

(ما خپل مخ په اخلاص هغه ذات ته اړولی دی چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي او زه له مشرکانو نه یم. بېشکه زما لمونځ، زما قربانۍ، زما ژوند او زما مرګ د الله لپاره دي، د نړیوالو رب، هغه ته شریک نشته، په دې زه مامور شوی یم او زه له مسلمانانو یم. اې الله! ته پاچا یې، له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته. ته زما رب یې او زه ستا بنده یم، ما پر خپل ځان ظلم کړی دی او خپله ګناه مې منلې ده، نو ټول ګناهونه مې وبښه ځکه له تا پرته بل څوک ګناهونه نه بخښي. ما ښه اخلاقو ته لارښوونه وکړه ځکه له تا پرته بل څوک ورته لارښوونه نه شي کولای، او ما له بدو اخلاقو وژغوره ځکه له تا پرته بل څوک ما له هغو نه شي ژغورلای. زه حاضر یم، ستا بلنې ته لبیک وایم او ستا خدمت ته ځان سعادتمند ګڼم. ټوله ښېګڼه ستا په لاس کې ده او بدي له تا نه نه راځي. زه ستا په ارادې ژوندی یم او تا ته به بیرته ورځم. ته ډېر برکتناک او لوړ یې، زه له تا نه بخښنه غواړم او تا ته توبه کوم.) (الله هیڅکله داسې خالص شر نه پیدا کوي چې هیڅ ښېګڼه، ګټه، حکمت یا رحمت پکې نه وي، او نه هیڅوک بې له ګناه عذابوي. یو شی کېدای شي د پیدایښت له پلوه، چې په یوه ځانګړې لید کې وکتل شي، ښه وي او په ورته وخت کې په بل ډول لید کې بد وي. الله شیطان پیدا کړی او د هغه په وسیله خپل بندګان آزمویي، نو ځينې دي چې شیطان ته کرکه لري، له هغه او د هغه له لارې سره جګړه کوي او د هغه او د هغه د پیروانو دښمنان دي، او نور دي چې له شیطان سره ملګرتیا لري او د هغه قدمونو پسې ځي. نو بدي د هغه په مخلوقاتو کې د هغه په ارادې او حکمت سره شته، نه د هغه په کارونو یا د پیدا کولو په عمل کې.)

((اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرَائِيلَ، وَمِيْكَائِيلَ، وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ، عَالِمَ الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ. اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقيمٍ)).

(اې الله! د جبرائیل، میکائیل او اسرافیل (لویو پرښتو) ربه، د اسمانونو او ځمکې پیدا کوونکیه، د پټو او ښکاره شیانو پوه! ته د خپلو بندګانو ترمنځ د هغه څه په اړه قاضي یې چې دوی پکې اختلاف کړی دی. زه په هغه څه کې چې دوی پکې اختلاف کړی دی، ستا په اجازه حق ته لارښوونه وکړه، ځکه بېشکه ته چې څوک وغواړې مستقیمې لارې ته لارښوونه کوې.)

((اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرَاً، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثيراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثيراً، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثيراً، وَسُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً)) ثَلاثاً ((أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ: مِنْ نَفْخِهِ، وَنَفْثِهِ، وَهَمْزِهِ)).

(الله ډېر لوی دی، الله ډېر لوی دی، الله ډېر لوی دی، ډېره ستاینه د الله ده، ډېره ستاینه د الله ده، ډېره ستاینه د الله ده، او زه د سهار او مازدیګر په وخت کې د الله پاکي بیانوم.) (زه له شیطان، د هغه له غرور، د هغه له شعر او د هغه له لیونتوب په الله پناه غواړم.)

((اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ، أَنْتَ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ، [وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ رَبُّ السَّمَواتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ] [وَلَكَ الْحَمْدُ لَكَ مُلْكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ] [وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ مَلِكُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ] [وَلَكَ الْحَمْدُ] [أَنْتَ الْحَقُّ، وَوَعْدُكَ الْحَقُّ، وَقَوْلُكَ الْحَقُّ، وَلِقاؤُكَ الْحَقُّ، وَالْجَنَّةُ حَقٌّ، وَالنَّارُ حَقٌّ، وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ، وَمحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم حَقٌّ، وَالسّاعَةُ حَقٌّ] [اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ، وَبِكَ خاصَمْتُ، وَإِلَيْكَ حاكَمْتُ. فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ، وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ] [وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي] [أَنْتَ المُقَدِّمُ، وَأَنْتَ المُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ] [أَنْتَ إِلَهِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ] [وَلاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ])).

(اې الله! ټوله ستاینه ستا ده، ته د اسمانونو او ځمکې او هغه څه چې په دوی کې دي نور یې. ټوله ستاینه ستا ده، ته د اسمانونو او ځمکې او هغه څه چې په دوی کې دي سانتونکی یې. ټوله ستاینه ستا ده. ته د اسمانونو او ځمکې او هغه څه چې په دوی کې دي رب یې. ټوله ستاینه او د اسمانونو او ځمکې او هغه څه چې په دوی کې دي پاچاهي ستا ده. ټوله ستاینه ستا ده، ته د اسمانونو او ځمکې پاچا یې او ټوله ستاینه ستا ده. ته الحق یې، ستا وعده حق ده، ستا کلام حق دی، او هغه ورځ چې موږ به تا سره مخ شو حق ده، د جنت باغ حق دی او دوزخ حق دی، او پیغمبران حق دي، محمد ﷺ حق دی او قیامت حق دی. اې الله! تا ته مې ځان تسلیم کړ، پر تا مې توکل وکړ، په تا مې ایمان راوړ، تا ته مې توبه وکړه، د تا په مرسته مې مخالفانو سره بحث وکړ، او تا ته مې د فیصلې لپاره مخه کړه. نو زما هغه ګناهونه وبښه چې مخکې شوي او چې وروسته به شي، هغه چې پټ مې کړي او هغه چې ښکاره مې کړي. ته مقدّم (مخکې کوونکی) او مؤخّر (وروسته کوونکی) یې. له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، ته زما معبود یې، له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته.) (د المقدم او المؤخر معنا: الله له خپلو مخلوقاتو نه چې څوک وغواړي مخکې کوي او ورته فضیلت ورکوي، او چې څوک وغواړي د خپلې حکمت له مخې وروسته کوي. لکه انسان د نورو مخلوقاتو پر ځای مخکې کول، پیغمبران له نورو انسانانو مخکې کول، او محمد ﷺ د ټولو پیغمبرانو او رسولانو پر ځای مخکې کول، او داسې نور…)

((سُبْحانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ)). ثلاث مرَّاتٍ.

(زما رب چې لوی دی پاک دی. (درې ځله))

((سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي)).

(اې الله، زموږ ربه! ته پاک یې او زه ستا ستاینه کوم. اې الله! ما وبښه.)

((سُبُّوُحٌ، قُدُّوسٌ، رَبُّ المَلاَئِكَةِ وَالرُّوحِ)).

(هغه ډېر پاک او مقدس دی، د پرښتو او الروح (یعنې جبرائیل) رب.)

((اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ، وَبِكَ آمَنْتُ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ، خَشَعَ لَكَ سَمْعِي، وَبَصَرِي، وَمُخِّي، وَعَــــظْمِي، وَعَصَبِي، [وَمَا استَقَلَّتْ بِهِ قَدَمِي])).

(اې الله! تا ته مې رکوع کړې ده، په تا مې ایمان راوړی دی او تا ته مې تسلیم شوی یم. زما غوږ، سترګې، مغز، هډوکي، عصبونه او هغه څه چې پښې مې یې پورته کوي ستا په وړاندې عاجزي کوي.)

((سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ)).

(هغه پاک دی، د بشپړ ځواک، پاچاهي، لوی والي او عظمت څښتن.)

((سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى)) ثلاث مرَّاتٍ.

(زما رب چې تر ټولو لوړ دی پاک دی. (درې ځله))

((سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي)).

(اې الله، زموږ ربه! ته پاک یې او زه ستا ستاینه کوم. اې الله! ما وبښه.)

((سُبوحٌ، قُدُّوسٌ، رَبُّ الْمَلَائِكَةِ وَالرُّوحِ)).

(هغه ډېر پاک او مقدس دی، د پرښتو او الروح (یعنې جبرائیل) رب.)

((اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَلَكَ أَسْلَمْتُ، سَجَدَ وَجْهِيَ لِلَّذِي خَلَقَهُ، وَصَوَّرَهُ، وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ، تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسنُ الْخَالِقينَ)).

(اې الله! تا ته مې سجده کړې ده، په تا مې ایمان راوړی دی او تا ته مې تسلیم شوی یم. زما مخ د هغه ذات په وړاندې سجده کړې ده چې پیدا یې کړی، بڼه یې ورکړې او د اورېدو او لیدو قوتونه یې ورکړي دي. الله ډېر برکتناک دی، د پیدا کوونکو ترټولو ښه.)

((سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ، وَالْمَلَكُوتِ، وَالْكِبْرِيَاءِ، وَالْعَظَمَةِ)).

(هغه پاک دی، د بشپړ ځواک، پاچاهي، لوی والي او عظمت څښتن.)

((اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ: دِقَّهُ وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ، وَعَلاَنِيَّتَهُ وَسِرَّهُ)).

(اې الله! زما ټول ګناهونه وبښه، وړوکي او لوی یې، لومړني او وروستني یې، ښکاره او پټ یې.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ)).

(اې الله! زه ستا په رضا کې ستا له غوسې او ستا په عفو کې ستا له عذاب په تا پناه غواړم، او زه له تا نه په تا پناه غواړم. زه ستا ستاینه نه شم شمېرلای، ته هماغسې یې لکه څنګه چې تا خپل ځان ستایلی دی.)

((التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَواتُ، وَالطَّيِّباتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسولُهُ)).

(التحیات د الله لپاره دي. ټول عبادتونه او ښه کارونه د هغه لپاره دي. اې پیغمبره! پر تا سلام او د الله رحمت او برکتونه وي. پر موږ او د الله پر ټولو صالحو بندګانو سلام وي. زه شاهدي ورکوم چې له الله پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته او زه شاهدي ورکوم چې محمد ﷺ د هغه بنده او رسول دی.) (التحیات: ټولې هغه کلمې چې د الله تعظیم، د هغه تلپاتې شتون، د هغه کمال او د هغه پاچاهي ښيي.)

((اللَّهُــمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ)).

(اې الله! زه له تا نه د قبر له عذاب، د دوزخ له عذاب، د ژوند او مرګ له فتنو، او د مسیح دجال له بدې فتنې په تا پناه غواړم.) (مسیح دجال: د قیامت له لویو نښو او د انسانانو له ټولو لویو فتنو څخه دی، چې هر پیغمبر له هغه ویرولي دي. ډېری خلک به هغه ته تابع شي. هغه به د ایران له اصفهان څخه هغه وخت راښکاره شي چې مسلمانان به قسطنطنیه فتح کړي. هغه ته به ځانګړي ځواکونه ورکړل شي او حق به باطل او باطل به حق ښکاره کړي. هغه به لومړی ځان نېک انسان وګڼي، بیا د پیغمبرۍ او په پای کې د خدایي دعوه وکړي. له نښو یې دا ده چې د ښي سترګې کوڼ دی، چې دا د هغه د الله کېدو د دعوې خلاف روښانه ثبوت دی ځکه چې دا د نیمګړتیا نښه ده. د هغه د دواړو سترګو ترمنځ «کافر» لیکل شوی وي، چې هر مومن، لیک لوست ورکړی وي که نه، پېژني یې.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَعوذُ بِكَ مِنَ الْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ)).

(اې الله! زه له تا نه د قبر له عذاب په تا پناه غواړم، او د مسیح دجال له فتنې او آزموینې په تا پناه غواړم، او د ژوند او مرګ له فتنو په تا پناه غواړم. اې الله! زه له ګناه او پور نه په تا پناه غواړم.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْماً كَثِيراً، وَلاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الغَفورُ الرَّحيمُ)).

(اې الله! ما پر خپل ځان ډېر ظلم کړی دی او له تا پرته بل څوک ګناهونه نه شي بخښلای، نو ما ته له خپل لورې بخښنه وکړه او پر ما رحم وکړه. بېشکه ته ډېر بخښونکی او ډېر مهربان یې.) (له خپل لورې: یعنې ستا له ژورې مهربانۍ څخه، پرته له دې چې زه یې وړ وم، او داسې بخښنه چې ستا له لوی کرم سره مناسبه وي.)

((اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ، وَمَا أَخَّرْتُ، وَمَا أَسْرَرْتُ، وَمَا أَعْلَنْتُ، وَمَا أَسْرَفْتُ، وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي. أَنْتَ الْمُقَدِّمُ، وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(اې الله! زما هغه ګناهونه وبښه چې مخکې شوي دي او هغه چې وروسته به شي، هغه چې پټ مې کړي دي او هغه چې ښکاره مې کړي دي، هغه چې له حده مې تېر شوی یم او هغه چې ته یې له ما نه ښه پوهېږې. ته مقدّم (مخکې کوونکی) او مؤخّر (وروسته کوونکی) یې. له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته.) (د المقدم او المؤخر معنا: الله له خپلو مخلوقاتو نه چې څوک وغواړي مخکې کوي او ورته فضیلت ورکوي، او چې څوک وغواړي د خپلې حکمت له مخې وروسته کوي. لکه انسان د نورو مخلوقاتو پر ځای مخکې کول، پیغمبران له نورو انسانانو مخکې کول، او محمد ﷺ د ټولو پیغمبرانو او رسولانو پر ځای مخکې کول، او داسې نور…)

((اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ، وَشُكْرِكَ، وَحُسْنِ عِبادَتِكَ)).

(اې الله! ما سره مرسته وکړه چې تا یاد کړم، ستا شکر وکړم، او ستا په ښه ډول عبادت وکړم.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ، وَأَعوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْقَبْرِ)).

(اې الله! زه له تا نه له بخیلۍ او بزدلۍ په تا پناه غواړم، او له دې نه په تا پناه غواړم چې زه بد ژوند ته راستون شم «یعنې زوړاوي، کمزوري، بې وسۍ او له ویرې ډک حالت ته»، او له دې نړۍ له فتنو او د قبر له عذاب نه په تا پناه غواړم.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ)).

(اې الله! زه له تا نه جنت غواړم او له دوزخ نه په تا پناه غواړم.)

((اللَّهُمَّ بِعِلْمِكَ الغَيْبَ وَقُدْرَتِكَ عَلَى الْخَلقِ أَحْيِنِي مَا عَلِمْتَ الْحَيَاةَ خَيْراً لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَيْراً لِي، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَشْيَتَكَ فِي الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ، وَأَسْأَلُكَ كَلِمَةَ الْحَقِّ فِي الرِّضَا وَالْغَضَبِ، وَأَسْأَلُكَ الْقَصْدَ فِي الْغِنَى وَالْفَقْرِ، وَأَسْأَلُكَ نَعِيماً لاَ يَنْفَدُ، وَأَسْأَلُكَ قُرَّةَ عَيْنٍ لاَ تَنْقَطِعُ، وَأَسْأَلُكَ الرِّضَا بَعْدَ الْقَضَاءِ، وَأَسْــــأَلُكَ بَرْدَ الْعَيْشِ بَعْدَ الْمَوْتِ، وَأَسْأَلُكَ لَذَّةَ النَّظَرِ إِلَى وَجْهِكَ، وَالشَّوْقَ إِلَى لِقائِكَ فِي غَيرِ ضَرَّاءَ مُضِرَّةٍ، وَلاَ فِتْنَةٍ مُضِلَّةٍ، اللَّهُمَّ زَيِّنَا بِزِينَةِ الإِيمَانِ، وَاجْعَلْنَا هُدَاةً مُهْتَدِينَ)).

(اې الله! ستا په غیب پوهېدو او پر مخلوق ستا په قدرت، زه تر هغه وخته ژوندی وساته چې ته پوهېږې ژوند زما لپاره ښه دی، او مرګ راکړه که ته پوهېږې مرګ زما لپاره ښه دی. اې الله! ما ته په پټه او ښکاره ستا ویره راکړه، او له تا نه غواړم چې په خوښۍ او غوسه کې مې ریښتینی کړې. له تا غواړم چې په شتمنۍ او بېوزلۍ کې مې منځلاری کړې، او له تا نه تلپاتې نعمت او داسې خوښي غواړم چې هېڅکله پای ته ونه رسېږي. له تا غواړم چې زه ستا په فیصلې راضي کړې او له مرګ وروسته ما ته اسانه ژوند راکړې. له تا ستا د مخ د لیدلو خوند او ستا د لیدو شوق غواړم، داسې چې نه کومه زیانمنوونکې مصیبت ورسره وي او نه کومه ګمراه کوونکې فتنه. اې الله! موږ د ایمان په ښکلا ښکلي کړه او موږ له هغو کسانو وګرځوه چې لارښوونه کوي او پخپله هم لارښوونه شوي دي.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ يَا أَللَّهُ بِأَنَّكَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يولَدْ، وَلَمْ يَكنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، أَنْ تَغْفِرَ لِي ذُنُوبِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِّيمُ)).

(اې الله! زه له تا نه غواړم، اې الله، ځکه چې ته یو یې، یواځینی یې، الصمد یې، هغه چې نه یې زېږولی او نه زېږول شوی دی او هیڅوک ورته برابر نشته، چې زما ګناهونه وبښې، ځکه بېشکه ته ډېر بخښونکی او ډېر مهربان یې.) (الصمد: هغه بې نیازه سردار چې د کمال ټولې صفتونه لري او ټول مخلوق په خپلو ټولو اړتیاوو کې ورته مخه کوي.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، الْمَنَّانُ، يَا بَدِيعَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالْإِكْرَامِ، يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ النَّارِ)).

(اې الله! زه له تا نه غواړم ځکه چې ټوله ستاینه ستا ده، له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، یواځې یې او شریک نه لرې. ته ډېر احسان کوونکی یې. اې د اسمانونو او ځمکې پیدا کوونکیه، اې د عظمت او لوی والي څښتنه، اې تل ژوندیه، اې قایمه او د ټولو سانتونکیه! بېشکه زه له تا نه جنت غواړم او له دوزخ نه په تا پناه غواړم.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِأَنَّي أَشْهَدُ أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ)) .

(اې الله! زه له تا نه غواړم، ځکه چې زه شاهدي ورکوم چې ته الله یې، له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، ته یو یې، الصمد یې، هغه چې نه یې زېږولی او نه زېږول شوی دی او هیڅوک ورته برابر نشته.) (الصمد: هغه بې نیازه سردار چې د کمال ټولې صفتونه لري او ټول مخلوق په خپلو ټولو اړتیاوو کې ورته مخه کوي.)