د سهار او ماښام اذکار

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيطَانِ الرَّجِيمِ ﴿اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾.

الله - له هغه پرته بل هېڅ معبود نشته، هغه ژوندی او د ټولو سانتونکی دی. نه هغه ته ډوزه رسېږي او نه خوب. څه چې په اسمانونو کې دي او څه چې په ځمکه کې دي هغه یې دي. څوک دی چې د هغه په اجازې پرته د هغه په وړاندې شفاعت وکړي؟ هغه پوهېږي هغه څه چې د دوی په وړاندې دي او هغه څه چې د دوی وروسته دي، او دوی د هغه له علم نه هیڅ شی نه شي احاطه کولای مګر هغه چې هغه یې وغواړي. د هغه کرسي اسمانونه او ځمکه راونیولي دي، او د دواړو ساتنه هغه نه ستړی کوي. او هغه ډېر لوړ او ډېر لوی دی.

(بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ﴾.) (بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾.) (بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَهِ النَّاسِ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ﴾)

([سورة الاخلاص (112)] ( 1 ) ووایه: هغه الله یو دی،( 2 ) الله بې نیازه دی،( 3 ) نه یې زېږولی او نه زېږول شوی دی،( 4 ) او هیڅوک د هغه سیال نشته.) ([سورة الفلق (113)] ( 1 ) ووایه: زه د سهار د رب په پناه کې ورځم،( 2 ) له هغه څه له شر چې هغه پیدا کړي،( 3 ) او د تیاره له شر کله چې خپره شي،( 4 ) او په غوټو کې د پوفونکو له شر،( 5 ) او د حسدګر له شر کله چې حسد وکړي.) ([سورة الناس (114)] ( 1 ) ووایه: زه د انسانانو د رب په پناه کې ورځم،( 2 ) د انسانانو د پاچا،( 3 ) د انسانانو د معبود،( 4 ) له پټېدونکي وسوسه کوونکي له شر -( 5 ) هغه چې د انسانانو په سینو کې [بدې] وسوسې اچوي -( 6 ) له جنیاتو او انسانانو څخه.)

((أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، لاَ إِلَهَ إلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، رَبِّ أَسْأَلُكَ خَيْرَ مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ وَخَيرَ مَا بَعْدَهُ ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِي هَذَا الْيَوْمِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَسُوءِ الْكِبَرِ، رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابٍ فِي النَّارِ وَعَذَابٍ فِي الْقَبْرِ)). [ وإذا أمسى قال: أمسينا وأمسى الملك للَّه] [وإذا أمسى قال: رب أسألك خير ما في هذه الليلة، وخير ما بعدها، وأعوذ بك من شر ما في هذه الليلة، وشر ما بعدها.]

«موږ سهار کړ، او په همدې وخت کې پاچاهي د الله ده، او ټوله ستاینه د الله ده. له الله پرته، چې یواځې دی او شریک نه لري، بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، پاچاهي او ستاینه یې ده او هغه پر هر شي توانا دی. اې زما ربه! زه له تا نه د دې ورځې خیر او د هغه څه خیر غواړم چې وروسته راځي، او د دې ورځې له شر او د هغه څه له شر چې وروسته راځي په تا پناه غواړم. اې زما ربه! زه له سستۍ او زوړاوي په تا پناه غواړم. اې زما ربه! زه د دوزخ له عذاب او د قبر له عذاب په تا پناه غواړم.»

((اللَّهُمَّ بِكَ أَصْبَحْنَا، وَبِكَ أَمْسَيْنَا ، وَبِكَ نَحْيَا، وَبِكَ نَمُوتُ وَإِلَيْكَ النُّشُورُ)). [وإذا أمسى قال: اللَّهم بك أمسينا، وبك أصبحنا، وبك نحيا، وبك نموت، وإليك المصير.]

(اې الله! ستا په اجازه موږ سهار کړ او ستا په اجازه موږ ماښام کړ، ستا په اجازه موږ ژوند کوو او مرو او ستا لوري ته زموږ بیا راپاڅېدل دي.) [په ماښام کې:] (اې الله! ستا په اجازه موږ ماښام کړ او ستا په اجازه موږ سهار کړ، ستا په اجازه موږ ژوند کوو او مرو او ستا لوري ته زموږ بیرته ورتګ دی.)

((اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنوبَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(اې الله! ته زما رب یې، له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، تا زه پیدا کړی یم او زه ستا بنده یم، او زه د خپل وس په اندازه ستا پر عهد او وعده ولاړ یم، زه له هغه څه له شر په تا پناه غواړم چې کړي مې دي. زه پر ځان ستا نعمت مني او خپله ګناه مني، نو ما وبښه، ځکه بېشکه له تا پرته بل څوک ګناهونه نه شي بخښلای.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ أُشْهِدُكَ، وَأُشْهِدُ حَمَلَةَ عَرْشِكَ، وَمَلاَئِكَتِكَ، وَجَمِيعَ خَلْقِكَ، أَنَّكَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ)) (أربعَ مَرَّاتٍ).[ وإذا أمسى قال: اللَّهم إني أمسيت...]

(اې الله! بېشکه ما سهار کړ او زه تا، ستا د عرش ډېرو پرښتو، ستا ټولو پرښتو او ستا ټول مخلوق په شاهدۍ بولم چې ته الله یې، له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، یواځې یې او شریک نه لرې، او دا چې محمد ﷺ ستا بنده او رسول دی.) (په سهار او ماښام کې څلور ځله) (یادښت: د ماښام لپاره د (اصبحت) پر ځای (امسیت) ویل کېږي.)

((اللَّهُمَّ مَا أَصْبَحَ بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ بِأَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ فَمِنْكَ وَحْدَكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ، فَلَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ)). [وإذا أمسى قال: اللَّهم ما أمسى بي...]

(اې الله! هر هغه نعمت چې زه یا ستا له مخلوقاتو څخه کوم یو ورسره سهار کړی دی، هغه یواځې له تا دی، شریک نه لري، نو ټوله ستاینه ستا ده او شکر ستا لپاره دی.) (…هر څوک چې دا په سهار کې ووایي، هغه خپل د ورځې شکر ادا کړ، او هر څوک چې دا په ماښام کې ووایي، هغه خپل د شپې شکر ادا کړ.) (یادښت: د ماښام لپاره د (اصبح) پر ځای (امسی) ویل کېږي.)

((اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَدَنِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي سَمْعِي، اللَّهُمَّ عَافِنِي فِي بَصَرِي، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ. اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ، وَالفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ القَبْرِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ).

(اې الله! زما بدن ته روغتیا راکړه، اې الله! زما غوږ ته روغتیا راکړه، اې الله! زما سترګو ته روغتیا راکړه. له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته.) (درې ځله) (اې الله! زه له کفر او بېوزلۍ په تا پناه غواړم، او د قبر له عذاب په تا پناه غواړم. له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته. (درې ځله))

((حَسْبِيَ اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيهِ تَوَكَّلتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ)) (سَبْعَ مَرّاتٍ).

الله ما ته بسنه کوي، له هغه پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، پر هغه مې توکل دی او هغه د لوی عرش رب دی. (په عربي اوه ځله ولولئ.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ: فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي، وَمَالِي، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي، وَآمِنْ رَوْعَاتِي، اللَّهُمَّ احْفَظْنِي مِنْ بَينِ يَدَيَّ، وَمِنْ خَلْفِي، وَعَنْ يَمِينِي، وَعَنْ شِمَالِي، وَمِنْ فَوْقِي، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي)).

اې الله! زه له تا نه په دې نړۍ او اخرت کې عفو او عافیت غواړم. اې الله! زه له تا نه په خپل دیني او دنیوي کارونو، خپلې کورنۍ او خپلې شتمنۍ کې عفو او عافیت غواړم. اې الله! زما عیبونه پټ کړه او زما ویره په امن بدله کړه. اې الله! ما له مخې او له شا، له ښي او کیڼ لوري او له پورته نه وساته، او زه په تا پناه غواړم له دې نه چې له لاندې نه په ځمکه کې ښخ شم.

((اللَّهُمَّ عَالِمَ الغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَاطِرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ، رَبَّ كُلِّ شَيْءٍ وَمَلِيكَهُ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ نَفْسِي، وَمِنْ شَرِّ الشَّيْطانِ وَشَرَكِهِ، وَأَنْ أَقْتَرِفَ عَلَى نَفْسِي سُوءاً، أَوْ أَجُرَّهُ إِلَى مُسْلِمٍ)).

(اې الله! د غیبو او ښکاره شیانو پوه، د اسمانونو او ځمکې پیدا کوونکیه، د هر شي ربه او پاچا! زه شاهدي ورکوم چې له تا پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته. زه له خپل نفس له شر، او د شیطان له شر او شرک نه، او له دې نه په تا پناه غواړم چې پر خپل نفس ظلم وکړم یا دا ظلم پر بل مسلمان ورسوم.) (شرک: په هغو شیانو کې له الله سره بل څوک شریکول چې یواځې د هغه سره ځانګړي دي. دا کېدای شي په (1) عقیده کې وي، لکه دا باور چې له الله پرته بل څوک ګټه یا تاوان رسولای شي، (2) په خبرو کې، لکه له الله پرته په بل چا قسم خوړل، او (3) په عمل کې، لکه له الله پرته بل چا ته رکوع یا سجده کول.)

((بِسْمِ اللَّهِ الَّذِي لاَ يَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلاَ فِي السّمَاءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ).

(د الله په نامه چې د هغه له نامه سره په ځمکه او اسمانونو کې هیڅ شی زیان نه رسوي او هغه ښه اورېدونکی او ښه پوه دی.) (درې ځله)

((رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبَّاً، وَبِالْإِسْلاَمِ دِيناً، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم نَبِيّاً)) (ثلاثَ مرَّاتٍ).

(زه په الله د رب، په اسلام د دین او په محمد ﷺ د پیغمبر په توګه راضي یم.) (درې ځله)

((يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغيثُ أَصْلِحْ لِي شَأْنِيَ كُلَّهُ وَلاَ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي طَرْفَةَ عَيْنٍ)).

(اې ژوندیه، اې قایمه او د ټولو سانتونکیه! زه ستا په رحمت مرسته غواړم، زما ټول کارونه ماته جوړ کړه او ما د سترګو د رپ په اندازه هم پر خپل ځان مه پرېږده.)

((أَصْبَحْنَا وَأَصْبَحَ الْمُلْكُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ، اللَّهُـمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ هَذَا الْيَوْمِ:فَتْحَهُ، وَنَصْرَهُ، وَنورَهُ، وَبَرَكَتَهُ، وَهُدَاهُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ وَشَرِّ مَا بَعْدَهُ)). [وإذا أمسى قال: أمسينا وأمسى الملك للَّه ربّ العالمين اللَّهم إني أسألك خير هذه الليلة: فتحها، ونصرها، ونورها، وبركتها، وهداها، وأعوذ بك من شر ما فيها، وشر ما بعدها.]

(موږ سهار کړ او په همدې وخت کې ټوله پاچاهي د الله ده، د نړیوالو رب. اې الله! زه له تا نه د دې ورځې خیر، د دې ورځې بریاوې او فتحې، د دې ورځې نور، برکتونه او هدایت غواړم، او د دې ورځې له شر او د هغه څه له شر چې وروسته راځي په تا پناه غواړم.) [د ماښام لپاره دعا داسې ویل کېږي:] (موږ ماښام کړ او په همدې وخت کې ټوله پاچاهي د الله ده، د نړیوالو رب. اې الله! زه له تا نه د دې شپې خیر، د دې شپې بریاوې او فتحې، د دې شپې نور، برکتونه او هدایت غواړم، او د دې شپې له شر او د هغه څه له شر چې وروسته راځي په تا پناه غواړم.)

((أَصْبَحْنا عَلَى فِطْرَةِ الْإِسْلاَمِ، وَعَلَى كَلِمَةِ الْإِخْلاَصِ، وَعَلَى دِينِ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم، وَعَلَى مِلَّةِ أَبِينَا إِبْرَاهِيمَ، حَنِيفاً مُسْلِماً وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشرِكِينَ)). [وإذا أمسى قال: أمسينا على فطرة الإسلام...]

(موږ د اسلام په فطرت، د خالص ایمان په کلمه، د خپل پیغمبر محمد ﷺ په دین او د خپل نیکه ابراهیم علیه السلام په دین سهار کړ، چې هغه مسلمان او حنیف وو او له مشرکانو نه نه وو.) (فطرت: د اسلام دین، د ابراهیم علیه السلام لار.) (یادښت: د ماښام لپاره د (اصبحنا) پر ځای (امسینا) ویل کېږي.)

((سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ)) (مائة مرَّةٍ).

(الله پاک دی او زه د هغه ستاینه کوم.) (سل ځله)

((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)) (عشرَ مرَّات) ، أَوْ (مرَّةً واحدةً عندَ الكَسَلِ).

(له الله پرته، چې یواځې دی او شریک نه لري، بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، پاچاهي او ستاینه یې ده، او هغه پر هر شي توانا دی.) ( [لس ځله، یا که سست وي نو یو ځل] )

((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)) (مائةَ مرَّةٍ إذا أصبحَ).

(له الله پرته، چې یواځې دی او شریک نه لري، بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، پاچاهي او ستاینه یې ده، او هغه پر هر شي توانا دی.) ((هره ورځ سل ځله))

((سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ: عَدَدَ خَلْقِهِ، وَرِضَا نَفْسِهِ، وَزِنَةَ عَرْشِهِ، وَمِدَادَ كَلِمَاتِهِ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ إذا أصبحَ).

(الله پاک دی او زه د هغه ستاینه کوم، د هغه د مخلوق په شمېر، د هغه د رضا په اندازه، د هغه د عرش په وزن او د هغه د کلمو په مرکب.) (درې ځله)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعاً، وَرِزْقاً طَيِّباً، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً)) (إذا أصبحَ).

(اې الله! زه له تا نه ګټور علم، پاکه روزي او منل شوي عمل غواړم.)

((أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ)) (مِائَةَ مَرَّةٍ فِي الْيَوْمِ).

«زه له الله نه بخښنه غواړم او هغه ته توبه کوم.» [په ورځ کې سل ځله]

((أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ)) (ثلاثَ مرَّاتٍ إذا أمسى).

(زه د الله په بشپړو کلمو د هغه له هغه څه له شر پناه غواړم چې هغه پیدا کړي دي.) (په ماښام کې درې ځله)

((اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى نَبَيِّنَا مُحَمَّدٍ)) (عشرَ مرَّاتٍ).

«اې الله! زموږ پر پیغمبر محمد ﷺ درود او سلام ولیږه.» [لس ځله]