آنچه پس از پایان نماز گفته میشود
((أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ (ثَلاَثَاً) اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلاَمُ، وَمِنْكَ السَّلاَمُ، تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجَلاَلِ وَالْإِكْرَامِ)).
(از الله آمرزش میخواهم. (سه بار) (بار خدایا، تو «السلام» هستی و همهٔ سلامتی از توست، پربرکت هستی ای دارندهٔ شکوه و بزرگواری.) (السلام: آن که از هر عیب و نقصی پاک است.))
((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ [ثلاثاً]، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الجَدُّ)).
(هیچ معبودی به حق جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد؛ فرمانروایی و ستایش از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست. بار خدایا، آنچه را تو عطا کنی هیچکس نمیتواند باز دارد و آنچه را تو باز داری هیچکس نمیتواند عطا کند، و هیچ ثروت و مقامی کسی را از تو بینیاز نمیکند، زیرا همهٔ ثروت و بزرگی از توست.)
((لَا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ. لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ، لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَلاَ نَعْبُدُ إِلاَّ إِيَّاهُ, لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّنَاءُ الْحَسَنُ، لَا إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الكَافِرُونَ)).
(هیچ معبودی به حق جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد؛ فرمانروایی و ستایش از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست. هیچ توان و نیرویی جز به یاری الله نیست. هیچ معبودی به حق جز الله نیست و جز او را نمیپرستیم. نعمت و فضل و ثنای نیکو از آنِ اوست. هیچ معبودی به حق جز الله نیست؛ دین را برای او خالص میگردانیم، هرچند کافران را ناخوش آید.)
((سُبْحَانَ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ (ثلاثاً وثلاثين) لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)).
(الله پاک و منزّه است، سپاس مخصوص الله است و الله بزرگتر است. (سیوسه بار) (هیچ معبودی به حق جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد؛ فرمانروایی و ستایش از آنِ اوست و او بر هر چیزی تواناست.))
بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُن لَّهُ كُفُواً أَحَدٌ﴾، بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ مِن شَرِّ مَا خَلَقَ وَمِن شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ وَمِن شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ وَمِن شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ﴾،بسم الله الرحمن الرحيم ﴿قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلَهِ النَّاسِ مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ﴾ بَعْدَ كُلِّ صَلاَةٍ.
این سه سوره باید یک بار پس از نمازهای ظهر، عصر و عشاء، و سه بار پس از نمازهای صبح و مغرب خوانده شوند. [سورهٔ اخلاص (۱۱۲)] [سورهٔ فلق (۱۱۳)] [سورهٔ ناس (۱۱۴)]
﴿اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ﴾ عَقِبَ كلِّ صَلاَةٍ.
همچنین از سنت است که پس از هر نماز آیةالکرسی خوانده شود: [سورهٔ بقره، آیهٔ ۲۵۵]
((لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ)) عَشْرَ مَرّاتٍ بَعْدَ صَلاةِ الْمَغْرِبِ وَالصُّبْحِ.
(هیچ معبودی به حق جز الله نیست، یگانه است و شریکی ندارد؛ فرمانروایی و ستایش از آنِ اوست، زنده میکند و میمیراند و او بر هر چیزی تواناست. (ده بار پس از نمازهای مغرب و صبح))
((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نافِعاً، وَرِزْقاً طَيِّباً، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً)) بَعْدَ السّلامِ مِنْ صَلاَةِ الفَجْرِ.
(بار خدایا، از تو دانشی سودمند، روزیِ پاکیزه و عملی پذیرفته میخواهم.)(پس از سلام نماز صبح گفته میشود)