Šta reći kad čujete ezan

يَقُولُ مِثْلَ مَا يَقُولُ المُؤَذِّنُ إِلاَّ فِي ((حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ وَحَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ)) فَيقُولُ: ((لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ)).

Ponavlja se isto što govori muezin, osim kada kaže: „Hajje ales-salah“ (ili) „hajje alel-felah“ – „hajdete na namaz, hajdete na uspjeh“; umjesto toga treba reći: „La havle ve la kuvvete illa billah“ – „Nema moći ni snage osim uz Allaha.“

يَقُولُ: ((وَأَنَا أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبَّاً، وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولاً، وَبِالْإِسْلاَمِ دِينَاً)) ((يَقُولُ ذَلِكَ عَقِبَ تَشَهُّدِ الْمُؤَذِّنِ)).

Odmah nakon što muezin izgovori svjedočenje vjere, kaže se: „I ja svjedočim da nema boga osim Allaha, Jedinog, bez ikakva sudruga, i da je Muhammed Njegov rob i Poslanik. Zadovoljan sam Allahom kao Gospodarom, Muhammedom kao Poslanikom i islamom kao vjerom.“

((يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ فَرَاغِهِ مِنْ إِجَابَةِ الْمُؤَذِّنِ)).

Zatim treba donositi salavat na Poslanika ﷺ nakon što se odazove na poziv muezina.

يَقُولُ: ((اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ، وَالصَّلاَةِ الْقَائِمَةِ، آتِ مُحَمَّداً الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ، وَابْعَثْهُ مَقَامَاً مَحمُوداً الَّذِي وَعَدْتَهُ، [إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ])).

Allahu, Gospodaru ovog savršenog poziva i ovog namaza koji će se klanjati, podari Muhammedu ﷺ vesilu i fadilu i uzdigni ga na hvaljeno mjesto koje si mu obećao. Ti zaista ne kršiš obećanje. Vesila: stepen u Džennetu. Fadila: položaj iznad ostalih stvorenja. Hvaljeno mjesto: ono na kojem će ga cijelo stvorenje hvaliti, kako bi se obračun ubrzao i kako bi ljudi bili izbavljeni iz dugog stajanja, a to je i uloga zagovora.

((يَدْعُو لِنَفسِهِ بَيْنَ الْأَذَانِ وَالْإِقَامَةِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ حِينَئِذٍ لاَ يُرَدُّ)).

Treba također moliti za sebe u vremenu između ezana i ikameta, jer se dova u tom vremenu ne odbija.