இஸ்திஃஃபார்: பாவமன்னிப்புத் தேடுதலும் தவ்பாவும்

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: ((وَاللَّهِ إِنِّي لأَسْتَغفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ مَرَّةٍ)).

(அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: ‘அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் ஒரு நாளில் எழுபது தடவைக்கும் மேலாக அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்; அவனிடம் தவ்பா செய்கிறேன்.)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(மேலும் கூறினார்கள்: ‘மக்களே! தவ்பா செய்யுங்கள்! நிச்சயமாக நான் ஒரு நாளில் நூறு முறை அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்கிறேன்.)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظيمَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ القَيّوُمُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَإِنْ كَانَ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ)).

(மேலும் கூறினார்கள்: ‘யார் இவ்வாறு கூறுகிறாரோ: (தன்னைத் தவிர வணங்கத் தகுதியானவன் வேறு யாருமில்லாத, என்றும் உயிருள்ளவனும், தானே நிலைத்து அனைத்தையும் நிலைநிறுத்துபவனுமான அல்லாஹ்விடம் நான் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்; அவனிடமே தவ்பா செய்து திரும்புகிறேன்.) அவர் படை முன்னேறும் போது போர்க்களத்திலிருந்து ஓடியவராக இருந்தாலும் அல்லாஹ் அவரை மன்னிப்பான்.)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ)).

(அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘இறைவன் தன் அடியானுக்கு மிக நெருக்கமாக இருப்பது இரவின் நடுப்பகுதியிலாகும்; எனவே அந்நேரத்தில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வோரில் நீங்கள் இருக்க முடிந்தால் இருங்கள்.)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكثِرُوا الدُّعَاءَ)).

(மேலும் கூறினார்கள்: ‘ஓர் அடியான் தன் இறைவனுக்கு மிக நெருக்கமாக இருப்பது அவன் சிரம் பணிந்திருக்கும் (ஸஜ்தா) நிலையிலாகும்; எனவே அதில் அதிகமாக துஆ செய்யுங்கள்.)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(மேலும் கூறினார்கள்: ‘நிச்சயமாக என் உள்ளத்தில் ஒருவித மறதி கவிந்து கொள்கிறது; நிச்சயமாக நான் ஒரு நாளில் நூறு முறை அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறேன்.) (மறதி: அதாவது ‘கவனக்குறைவு’ நிலை. நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் இறைவனை நினைவுகூர்வதையும், அல்லாஹ்வின் நெருக்கத்தை அடைவதையும், அல்லாஹ்வைப் பற்றிய உணர்வைப் பெறுவதையும் எப்போதும் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; இந்தத் தீவிரம் எவ்வகையிலேனும் சற்றுக் குறைந்தால் அதையே ஒரு பாவமாகக் கருதி, அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோர விரைந்தார்கள்.)

((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذنِبُ ذَنْباً فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ)).

(எந்த அடியாராவது ஒரு பாவம் செய்துவிட்டு, பின்னர் உளூச் செய்து, இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது, அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிப்பான்.)