استغفار: آمرزش‌خواهی و توبه

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: ((وَاللَّهِ إِنِّي لأَسْتَغفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ مَرَّةٍ)).

(فرستادهٔ الله ﷺ فرمود: «به الله سوگند، من در هر روز بیش از هفتاد بار از الله آمرزش می‌طلبم و به‌سوی او توبه می‌کنم.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(و نیز فرمود: «ای مردم، توبه کنید! به‌راستی من هر روز صد بار به‌سوی الله توبه می‌کنم.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظيمَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ القَيّوُمُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَإِنْ كَانَ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ)).

(و نیز فرمود: «هر کس بگوید: (از الله آمرزش می‌خواهم، که هیچ معبودی به حق جز او نیست، زندهٔ پاینده و نگه‌دارندهٔ همه‌چیز، و به‌سوی او توبه می‌کنم.) الله او را می‌آمرزد، هرچند از میدان جنگ گریخته باشد.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ)).

(فرمود: «نزدیک‌ترین حالتِ پروردگار به بنده‌اش در میانهٔ شب است؛ پس اگر می‌توانی در آن وقت از یادکنندگان الله باشی، چنین کن.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكثِرُوا الدُّعَاءَ)).

(و نیز فرمود: «نزدیک‌ترین حالتِ بنده به پروردگارش هنگام سجده است؛ پس در آن بسیار دعا کنید.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(و نیز فرمود: «به‌راستی دلم گاه مشغول می‌شود و من هر روز صد بار از الله آمرزش می‌طلبم.»)(مشغول شدن: یعنی حالتی از «غفلت». پیامبر ﷺ همواره یاد پروردگارش را می‌افزود و در نزدیکی به الله و آگاهی از او چنان بود که اگر این شدت به هر نحو کاهش می‌یافت، آن را گناه می‌شمرد و به‌سرعت از الله آمرزش می‌طلبید.)

((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذنِبُ ذَنْباً فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ)).

(هر بنده‌ای که گناهی مرتکب شود و سپس وضو بگیرد، دو رکعت نماز بخواند و از الله آمرزش بطلبد، الله او را می‌آمرزد.)