استغفار: د بخښنې غوښتنه او توبه

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: ((وَاللَّهِ إِنِّي لأَسْتَغفِرُ اللَّهَ وَأَتُوبُ إِلَيْهِ فِي الْيَوْمِ أَكْثَرَ مِنْ سَبْعِينَ مَرَّةٍ)).

(د الله رسول ﷺ وفرمایل: «په الله قسم چې زه په ورځ کې له اویا ځله زیات له الله نه بخښنه غواړم او ورته توبه کوم.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((يَا أَيُّهَا النَّاسُ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ فَإِنِّي أَتُوبُ فِي الْيَوْمِ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(هغه ﷺ همدارنګه وفرمایل: «اې خلکو! توبه وکاږئ! بېشکه زه په ورځ کې سل ځله الله ته توبه کوم.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظيمَ الَّذِي لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ القَيّوُمُ وَأَتُوبُ إِلَيهِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ وَإِنْ كَانَ فَرَّ مِنَ الزَّحْفِ)).

(هغه ﷺ همدارنګه وفرمایل: «چا چې وویل: (زه له هغه الله نه بخښنه غواړم چې له هغه پرته بل هیڅوک د عبادت وړ نشته، هغه ژوندی او قایم او د ټولو سانتونکی دی، او زه هغه ته توبه کوم.) الله به یې وبخښي، که څه هم هغه د جنګ له میدان نه تښتېدلی وي.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ)).

(هغه ﷺ وفرمایل: «رب خپل بنده ته تر ټولو نژدې د شپې په منځ کې وي، نو که توان لرئ چې په هغه وخت کې له هغو کسانو شئ چې الله یادوي، نو هغسې شئ.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ سَاجِدٌ فَأَكثِرُوا الدُّعَاءَ)).

(هغه ﷺ همدارنګه وفرمایل: «بنده خپل رب ته تر ټولو نژدې هغه وخت وي کله چې په سجده کې وي، نو په هغې کې ډېره دعا وکړئ.»)

وَقَالَ صلى الله عليه وسلم: ((إِنَّهُ لَيُغَانُ عَلَى قَلْبِي وَإِنِّي لأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ)).

(هغه ﷺ همدارنګه وفرمایل: «بېشکه زما زړه ته غفلت راځي، او بېشکه زه په ورځ کې سل ځله له الله نه بخښنه غواړم.») (غفلت: یعنې د هېرېدو حالت. پیغمبر ﷺ تل د خپل رب په یادولو، د الله ته په نژدېوالي او د الله په یاد کې زیاتوالی کاوه، تر دې چې که دا شدت په کوم ډول لږ شي، نو هغه به یې ګناه ګڼله او په بخښنې غوښتلو کې به یې ګړندی کاوه.)

((مَا مِنْ عَبْدٍ يُذنِبُ ذَنْباً فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ، ثُمَّ يَقُومُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلاَّ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ)).

(هر بنده چې ګناه وکړي، بیا اودس وکړي، دوه رکعته لمونځ وکړي او بیا له الله نه بخښنه وغواړي، الله به یې وبخښي.)