Ducooyinka Safarka: Raacidda, Socdaalka iyo Guriga ku Soo Laabashada

((بِسْمِ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ للَّهِ ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ، وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾، ((الْحَمْدُ لِلَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي؛ فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(Magaca Allaah, mahad oo dhan waa Allaah. Waa nasahan yahay Kan noo adeegsiiyey kan (gaadiidkan), annaguna ma awoodi lahayn taas, Rabbigeennana ayaa loo noqonayaa. Mahad oo dhan waa Allaah, mahad oo dhan waa Allaah, mahad oo dhan waa Allaah, Allaah waa ugu weyn, Allaah waa ugu weyn, Allaah waa ugu weyn. Waad nasahan tahay, Allaahow, hubaal naftayda ayaan dulmiyey, ee i dhaaf, maxaa yeelay hubaal cid dambiga dhaafi karta ma jirto adiga mooyee.)

اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾ ((اللَّهُمَّ إِنّا نَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا البِرَّ وَالتَّقْوَى، وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى، اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَهُ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالْخَليفَةُ فِي الْأَهْلِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمَنْظَرِ، وَسُوءِ الْمُنْقَلَبِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ))، وإذا رَجَعَ قَالَهُنَّ وَزَادَ فِيهِنَّ: ((آيِبُونَ، تائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ)).

(Allaah waa ugu weyn, Allaah waa ugu weyn, Allaah waa ugu weyn, Waa nasahan yahay Kan noo adeegsiiyey kan (gaadiidkan), annaguna ma awoodi lahayn taas, Rabbigeennana ayaa loo noqonayaa. Allaahow, waxaan ku weydiisannaa birr iyo taqwo safarkeenan, waxaanan ku weydiisannaa camal ku raalli galiya. Allaahow, noo fududee safarkeenan, noona soo gaabi masaafadiisa. Allaahow, adigu waxaad tahay Raaciyaha safarka iyo Beddelka qoyska, Allaahow, waxaan kaa magan galaa dhibaatooyinka safarka, in qalbiyada la beddelo iyo xaalad xun, waxaanan kaa magan galaa dhammaad xun oo maal iyo qoys ku saabsan.)(birr iyo taqwo: laba eray oo wada-jir ah oo marka mid mid loo qaado tilmaamaya dhammaan camalada wanaagsan iyo adeecidda, waxaa loola jeedaa fulinta wixii la amray iyo ka fogaanshaha wixii la reebay. Marka la isku daro, birr waxay tilmaamaysaa fulinta camalada la amray taqwona waxay tilmaamaysaa ka fogaanshaha camalada la reebay.)(Beddel: qofka mid kale ka beddela maqnaanshihiisa ama dhimashadiisa dartiis. Tani waa macnaha saxda ah ee ereyga khaliifah; sidaas darteed waa qalad in la rumaysto in Aadan uu yahay khaliifka (wakiilka, sida badanaa loo turjumo) Allaah dhulka, maxaa yeelay Allaah weligiis ma maqna, weligiisna ma dhiman. Ducadani waxay caddaynaysaa fahamka sax ah ee ereygan, waxayna muujinaysaa in Allaah naga beddelo oo ilaaliyo kuwa aan ka tagno markaan dhinto ama maqano.)(markii la soo noqonayo ducada isla ahi waxaa lagu akhriyaa kordhinta soo socota: (Waan soo noqonnay, waan towbad keennay, waan caabudnay, waanan ku mahadinnay Rabbigeenna.))

((يُكَبِّرُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ ثَلاَثَ تَكْبِيرَاتٍ ثُمَّ يَقُولُ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الْأَحْزابَ وَحْدَهُ)).

(Ibn AAumar wuxuu sheegay in Rasuulka Allaah ﷺ markuu ka soo noqonayey dagaal ama xaj uu yidhaahdo meel kasta oo sare: (Allaah waa ugu weyn, Allaah waa ugu weyn, Allaah waa ugu weyn.) kaddibna wuxuu odhan jiray: (Cid la caabudi karo ma jirto Allaah mooyee, isagoo keliya ah oo shariik la’aan ah. Mulkigu isagaa leh, mahadna isagaa leh, wuxuuna xoog u leeyahay wax walba. Waan soo noqonnay, waan towbad keennay, waan caabudnay, waanan ku mahadinnay Rabbigeenna. Allaah wuu rumaystay ballankiisa, wuu caawiyey addoonkiisa, keligiisna wuu jebiyey xizbiyada.))