Safar duolari: minish, yo'l va uyga qaytish

((بِسْمِ اللَّهِ، وَالْحَمْدُ للَّهِ ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ، وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾، ((الْحَمْدُ لِلَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، الْحَمْدُ لِلَّهِ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي؛ فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ)).

(Alloh nomi bilan va hamd Allohgadir. Buni bizga bo'ysundirib qo'ygan Zot naqadar pokdir, aks holda biz buni uddalay olmas edik va biz Robbimizga qaytuvchimiz. Hamd Allohga, hamd Allohga, hamd Allohga, Alloh eng buyukdir, Alloh eng buyukdir, Alloh eng buyukdir. Sen naqadar pokdirsan, Allohim, albatta, men o'zimga zulm qildim, meni kechir, chunki gunohlarni Sendan o'zga hech kim kechirmaydi.)

اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، اللَّهُ أَكْبَرُ، ﴿سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴾ ((اللَّهُمَّ إِنّا نَسْأَلُكَ فِي سَفَرِنَا هَذَا البِرَّ وَالتَّقْوَى، وَمِنَ الْعَمَلِ مَا تَرْضَى، اللَّهُمَّ هَوِّنْ عَلَيْنَا سَفَرَنَا هَذَا وَاطْوِ عَنَّا بُعْدَهُ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالْخَليفَةُ فِي الْأَهْلِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمَنْظَرِ، وَسُوءِ الْمُنْقَلَبِ فِي الْمَالِ وَالْأَهْلِ))، وإذا رَجَعَ قَالَهُنَّ وَزَادَ فِيهِنَّ: ((آيِبُونَ، تائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنَا حَامِدُونَ)).

(Alloh eng buyukdir, Alloh eng buyukdir, Alloh eng buyukdir. Buni bizga bo'ysundirib qo'ygan Zot naqadar pokdir, aks holda biz buni uddalay olmas edik va biz Robbimizga qaytuvchimiz. Allohim, bu safarimizda Sendan birr va taqvo hamda Sen rozi bo'ladigan amallarni so'raymiz. Allohim, safarimizni oson qil va uning masofasini bizga qisqartir. Allohim, Sen safardagi hamrohsan va oila ustidagi o'rinbosarsan. Allohim, safar mashaqqatlaridan, dillarning o'zgarishidan va yomon ahvolda bo'lishdan Senga panoh tilayman, mol va oilada yomon oqibatdan Senga panoh tilayman.)(birr va taqvo: har biri alohida olinganda barcha yaxshi amallar va itoatni, ya'ni buyurilgan amallarni bajarish va taqiqlanganlardan saqlanishni bildiruvchi ikkita keng qamrovli atama. Birga kelganda birr buyurilgan amallarni bajarishni, taqvo esa taqiqlangan amallardan saqlanishni bildiradi.)(O'rinbosar: o'zi yo'q bo'lganida yoki vafot etganida boshqasining o'rnini egallaydigan kishi. Bu «xalifa» so'zining to'g'ri ma'nosidir; shuning uchun Odam yerdagi Allohning xalifasi (odatda tarjima qilinganidek, noibi) deb e'tiqod qilish noto'g'ri, chunki Alloh hech qachon yo'q bo'lmaydi va hech qachon o'lmaydi. Bu duo bu atamaning to'g'ri ma'nosini isbotlaydi va vafot etganimizda yoki yo'q bo'lganimizda qoldirganlarimizni Alloh asrab, o'rnimizga o'tishini ko'rsatadi.)(qaytganda xuddi shu duo quyidagi qo'shimcha bilan o'qiladi: (Qaytamiz, tavba qilamiz, ibodat qilamiz va Robbimizga hamd aytamiz.))

((يُكَبِّرُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ ثَلاَثَ تَكْبِيرَاتٍ ثُمَّ يَقُولُ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ، تَائِبُونَ، عَابِدُونَ، لِرَبِّنا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ، وَنَصَرَ عَبْدَهُ، وَهَزَمَ الْأَحْزابَ وَحْدَهُ)).

(Ibn Umar rivoyat qiladi: Allohning Rasuli jangdan yoki haj ziyoratidan qaytayotganlarida har bir tepalikda: (Alloh eng buyukdir, Alloh eng buyukdir, Alloh eng buyukdir.) derdilar, so'ng shunday derdilar: (Alloh yagona, sherigi yo'q Zotdan o'zga iloh yo'q, mulk Unikidir, hamd Unga xosdir va U hamma narsaga qodirdir. Qaytamiz, tavba qilamiz, ibodat qilamiz va Robbimizga hamd aytamiz. Alloh va'dasini bajardi, bandasiga yordam berdi va ittifoqchi qo'shinlarni yolg'iz O'zi mag'lub etdi.))