دعاهای پیش و پس از غذا و افطار

((إِذَا أَكَلَ أَحَدُكُمْ طَعَاماً فَلْيَقُلْ بِسْمِ اللَّهِ، فَإِنْ نَسِيَ فِي أَوَّلِهِ فَلْيَقُلْ بسمِ اللَّهِ فِي أَوَّلِهِ وَآخِرِهِ)).

(هنگامی که می‌خواهید غذا بخورید بگویید: (بسم‌الله.) و اگر پیش از شروع فراموش کردید، هرگاه به یاد آوردید بگویید: به نام الله در آغاز و پایان آن.)

((مَنْ أَطْعَمَهُ اللَّهُ الطَّعَامَ فَلْيَقُلْ: اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيهِ وَأَطْعِمْنَا خَيْراً مِنْهُ، وَمَنْ سَقَاهُ اللَّهُ لَبَناً فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيهِ وَزِدْنَا مِنْهُ)).

(هر کس که الله او را غذا دهد، بگوید: (بار خدایا، در آن برای ما برکت بنه و بهتر از آن را به ما بخوران.) و هر کس که الله به او شیر نوشاند، بگوید: (بار خدایا، در آن برای ما برکت بنه و بیش از آن را به ما عطا فرما.))

((الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا، وَرَزَقَنِيهِ، مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلاَ قُوَّةٍ)).

(سپاس مخصوص الله است که این را به من خوراند و روزی‌ام کرد، بی‌آنکه از جانب خودم توان و نیرویی داشته باشم.)

((الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْداً كَثِيراً طَيِّباً مُبَارَكاً فِيهِ، غَيْرَ [مَكْفِيٍّ وَلاَ ] مُوَدَّعٍ، وَلاَ مُسْتَغْنَىً عَنْهُ رَبَّنَا)).

(الله را سپاس می‌گویم، سپاسی فراوان، نیکو و پربرکت، سپاسی بی‌پایان، سپاسی که هرگز وداعش نکنیم و از آن بی‌نیاز نباشیم؛ او پروردگار ماست.)(دربارهٔ فهم این دعا دیدگاه‌های دیگری نیز هست، از جمله: الله را سپاس می‌گویم، سپاسی فراوان، نیکو و پربرکت. او همان است که کفایت می‌کند، می‌خوراند و خوراک داده نمی‌شود؛ همان که با آنچه نزد اوست به او اشتیاق داریم و همان که به او نیازمندیم؛ او پروردگار ماست.)

((ذَهَبَ الظَّمَأُ وَابْتَلَّتِ العُرُوقُ، وَثَبَتَ الْأَجْرُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ)).

(تشنگی رفت و رگ‌ها تر شدند و اجر ثابت گشت، اگر الله بخواهد.)

((اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ أَنْ تَغْفِرَ لِي)).

(بار خدایا، به رحمتت که همه‌چیز را فرا گرفته است از تو می‌خواهم که مرا بیامرزی.)